Περιοδικο "ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ"

Στον Μετρονόμο που κυκλοφορεί: Αφιέρωμα στον Δημήτρη Χριστοδούλου

2012-01-03T01:05:00.007+02:00

ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ

Τεύχος 43

Περιεχόμενα

Αφιέρωμα στον Δημήτρη Χριστοδούλου

Επιμέλεια: Θανάσης Συλιβός

Γράφουν: Πέτρος Βαγιόπουλος, , Δημήτρης Γκιώνης, Γιάννης Γκούμας, Θανάσης Γιώγλου, Αντώνης Καλογιάννης, Σταύρος Γ. Καρτσωνάκης, Νίκος Λαγκαδινός, Αλέξης Λιόλης, Δημήτρης Μπαγιέρης, Αντώνης Πετράτος

Σκοπός σε παραμεθόριο φυλάκιο (στοιχεία βιογραφίας)

Μαρία Κανδρεβιώτου – Χριστοδούλου: «Η ομιλία του μάγευε το ακροατήριο»

Μνημονεύοντας τον ποιητή Δημήτρη Χριστοδούλου

«Κι αν έζησα στη μοναξιά, ποτέ δεν ήμουν μόνος…»

O Μίκης Θεοδωράκης μελοποιεί Δημήτρη Χριστοδούλου

Ο Μίμης Πλέσσας μιλά για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

Ο Αντώνης Καλογιάννης για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

Πέτρος Βαγιόπουλος: Για τον Δημήτρη Χριστοδούλου

«Με το τραμ στο Φάληρο»

O Δημήτρης Χριστοδούλου, πύρινη και λυρική ρομφαία

Μεταφράζοντας και μελοποιώντας τον Δημήτρη Χριστοδούλου

Φωτογραφίες – Χειρόγραφα

Εργογραφία Δημήτρη Χριστοδούλου

***

Θούριος Ίππος, της Στέλλας Βλαχογιάννη

Θανάσης Πολυκανδριώτης, του Δημήτρη Μανιάτη

Μαρία Πανοσιάν, του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Νότης Μαυρουδής, του Ηλία Βολιότη Καπετανάκη

Ασπασία Στρατηγού, της Ιωάννας – Φατιόνα Χύζμο

Απόστολος Ρίζος, της Μάνιας Σχοινά

Στέκια… με ονοματεπώνυμο, του Θόδωρου Βαλσαμίδη

Βασίλης Γισδάκης, της Τούλας Καρώνη

Ευσταθία, του Ηρακλή Οικονόμου

Το άλμπουμ της ζωής μου: Χρήστος Ζώτος , των Σωτήρη Μπέκα και Μαριάννας Παπάκη

Aκροάσεις

Δημήτρης Θεολόγου: "Φταίνε τα τραγούδια"

2011-12-23T10:29:00.003+02:00

Δημήτρης Θεολόγου

Φταίνε τα τραγούδια

ISBN: 978-960-99366-5-1, σχήμα 17x 24, σελ.144

Τα κείμενα του Δημήτρη Θεολόγου τόσο τα πεζά, όσο και τα έμμετρα, ανακατεύουν μνήμες και εποχές, «Χρωματίζουν» μια πορεία ζωής, με στίχους, τραγούδια και έντονες βιωματικές αναφορές, δοσμένες με ευαισθησία και αφηγηματικό λόγο.

Στο βιβλίο του καταγράφει δυνατές στιγμές της διαδρομής του, από τις φτωχογειτονιές της Νέας Ιωνίας στο Βόλο στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, στο Νέο Ψυχικό της δεκαετίας του ’60, το Νέο Ψυχικό των μικρασιατών προσφύγων , με τα μικρά σπιτάκια και τις αυλές. Και διατηρεί ζωντανή και δεμένη με όμορφα τραγούδια στιχάκια, αυτή τη διαδρομή με το δικό του πήγαιν’ έλα Βόλος – Αθήνα – Βόλος.

Μέσα από αφηγήσεις, ντοκουμέντα και φωτογραφίες μιλά για τους ωραίους ανθρώπους που τον έκαναν να αγαπήσει με πάθος την μουσική και τα τραγούδια. Τον Παναγιώτη Αχειλά, μεγάλο καλλιτέχνη στο βιολί και το κανονάκι και τον Νίκο Θεολόγου λαϊκό τραγουδιστή της μικρασιατικής παράδοσης. Δάσκαλοι κι οι δυο, στυλοβάτες της σχολής παραδοσιακής μουσικής της Νέας Ιωνίας του Βόλου, που έφεραν πολλούς νέους ανθρώπους κοντά στην μουσική παράδοση των προσφύγων και έδωσαν δεκάδες συναυλίες σε όλοι την Ελλάδα.

Στίχοι, λέξεις, μελωδίες. Καταφύγια μυστικά.

Καταπακτές αναμνήσεων για ωραίους και ηττημένους.

Για μαχητές και για ονειροπόλους.

Ανοίξτε την καρδιά σας... Σκύψτε με προσοχή σ’ αυτά τα γράμματα.

Αφεθείτε στις ιστορίες του... Ταξιδέψτε...

Η ζωή του όλη, είναι τραγούδια. Τραγουδήστε τα μαζί του.

Τις δύσκολες στιγμές λυτρώνουν τα τραγούδια

γλυκά σε παίρνουν αγκαλιά σαν τη μαμά

έχουν ζωή και μυρωδιά σαν τα λουλούδια

που μέσα κρύβεται των στίχων η ομορφιά.

Ο Δημήτρης Θεολόγου γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα του χρόνια στην Νέα Ιωνία του Βόλου. Στα πέτρινα χρόνια του ΄60 η οικογένεια του αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Αθήνα (στο Νέο Ψυχικό). Τελειώνοντας το δημοτικό ξεκίνησε να δουλεύει σαν υπάλληλος σε βιβλιοπωλείο ενώ παράλληλα τελείωσε νυχτερινό Γυμνάσιο και Λύκειο. Έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές για μια δεκαετία. Ταξίδεψε με όχημα την μουσική και τα τραγούδια μέσα από τις συχνότητες της «Κοκκινοσκουφίτσα στα fm», του «Αιγαίο fm», του «Ράδιο Βερόνικα» και της «Αθηναϊκής Ραδιοφωνίας». Σήμερα εργάζεται σαν υπεύθυνος πωλήσεων στο χώρο των βιβλιοχαρτοπωλείων και κατοικεί στο Χαλάνδρι.

Η Κορίνα Λεγάκη στον Ιανό

2011-12-18T03:08:00.001+02:00

I A N O S
Τρίτη 20 & 27Δεκεμβρίου 21:00

Συναυλία της ερμηνεύτριας Κορίνας Λεγάκη

με τους Outward bound

συμμετέχει ο βιολονίστας Γιώργος Παπαϊωάννου

Η Κορίνα Λεγάκη έχοντας στις αποσκευές της τον πρώτο προσωπικό της δίσκο «Χορός με τη βροχή», συνεργασίες με καλλιτέχνες κυρίως της γενιάς της όπως το συγκρότημα Αρμός, τον συνθέτη Δημήτρη Μαραμή, τον τραγουδοποιό Μάνο Παπαδάκη κ.ά., σε μουσικές σκηνές, κέντρα πολιτισμού, αρχαιολογικούς χώρους από την Κρήτη ώς τη Θεσσαλονίκη, έρχεται να μας παρουσιάσει ένα πλούσιο μουσικό πρόγραμμα.

Με την ερμηνεία της, θα μας ταξιδέψει σε διάφορες χώρες του κόσμου με σταθμούς συνθέσεις των Kurt Weill, Nicola Piovanni, Astor Piazzolla, Dimitri Tiomkin κ. ά. με τελικό σταθμό την Ελλάδα και τις συνθέσεις των Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Νίκου Ξυδάκη, Δημήτρη Παπαδημητρίου και τον λόγο της Σαπφούς, του Οδυσσέα Ελύτη, του Νίκου Γκάτσου, του Μιχάλη Γκανά κ. ά., καθώς και συνθέσεις από τον πρώτο προσωπικό της δίσκο «Χορός με τη Βροχή».

Συνοδοιπόροι στο ταξίδι της αυτό, το συγκρότημα Outward Bound (Γιάννης Ηλιάκης – τύμπανα, Δημήτρης Νεονάκης - κιθάρα, Αντώνης Τσικανδηλάκης – πιάνο), των οποίων ο τελευταίος δίσκος «The path» ήταν στους 10 προτεινόμενους νέους δίσκους σ’ ένα από τα πιο σημαντικά περιοδικά στο χώρο της μουσικής, το «New York City Jazz Record». Μαζί τους ο Γιώργος Παπαϊωάννου στο βιολί.

I A N O S

Τρίτη 20 & 27 Δεκεμβρίου

21:00μ.μ.

Σταδίου 24, Τηλ.κρατήσεων: 210-3217810

Γενική Είσοδος 10 ευρώ (8 ευρώ ελάχιστη κατανάλωση)

Μαρινέλλα Βλαχάκη: "σιλάνς σιλβουπλέ"

2011-12-05T10:05:00.001+02:00

Μαρινέλλα Βλαχάκη

σιλάνς σιλβουπλέ

ISBN: 978-960-99366-3-7, σχήμα 14x 21, σελ. 216 τιμή: 12,78

Ένα κορίτσι μεγαλώνει σʼ ένα ορεινό χωριό της Κρήτης στη δεκαετία του 1960. Τραγικά γεγονότα, αντιφάσεις, απώλειες και περίεργες συγκυρίες το σημαδεύουν. Διαταράσσεται ψυχικά, και παλεύει με σκιές και φαντάσματα. Δεν καταφέρνει να κοινωνικοποιηθεί, φοβάται τους ανθρώπους, ζει σιωπηλό σαν αγρίμι, σʼ έναν κόσμο χτισμένο από μυστικά. Με τις ευαίσθητες κεραίες του αντιλαμβάνεται και τον παραμικρό κραδασμό κι όλα μετατρέπονται σε εφιάλτες. Γράφει σε εκθέσεις ό,τι σκέφτεται και στη συνέχεια κρύβει τα χαρτάκια στην εσοχή ενός βράχου. Στο περιεχόμενο των εκθέσεων φανερώνονται με απλότητα, αθωότητα και ενίοτε με χιούμορ, αποσιωπήσεις και αλήθειες που κανείς δεν θέλει να ακούσει. Με την προσωπική ιστορία του κοριτσιού, προβάλλεται και το σκοτεινό, ταραγμένο πολιτικοκοινωνικό σκηνικό του 20ου αιώνα στον τόπο μας.

Το μυθιστόρημα «σιλάνς σιλβουπλέ», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος και πρόκειται σύντομα να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη με σκηνοθεσία του Θοδωρή Παπαδουλάκη. Θα είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη της επιτυχημένης σειράς «Το νησί». Τη διασκευή του σεναρίου έχει κάνει η συγγραφέας.

Κωστής Λαμπρόπουλος: "Όσο αντέχουν οι φωνές"

2011-12-04T20:44:00.000+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μετά από σχεδόν 12 χρόνια παρουσίας στα μουσικά δρώμενα, ο Κωστής Λαμπρόπουλος παρέα με έξι εξαιρετικούς μουσικούς, θα εμφανιστεί για μία και μοναδική μουσική παράσταση στη μουσική σκηνή "Ρυθμός Stage", ερμηνεύοντας παλαιότερες και νέες προσωπικές του δημιουργίες και τραγούδια αγαπημένων καλλιτεχνών που οι μελωδίες τους τον συντρόφευσαν στο μουσικό του ταξίδι, αλλά και ό,τι καλό φέρει η στιγμή.

Έχοντας στις αποσκευές του την ιδιαίτερη “Πατρίδα αύρα αγέρινη”, τις μελωδικές “Χάρτινες μέρες”, τη χαρούμενη “Σκυτάλη” και τα ηλεκτρισμένα “Πέτρινα χρώματα”, θα κάνει τη πρώτη παρουσίαση και νέων προσωπικών συνθέσεών του.

Έντεχνοι στίχοι, ακουστικοί ήχοι, ηλεκτρισμένες μελωδίες, παραδοσιακοί ρυθμοί, απρόσμενες διασκευές, πρωτότυπες συνθέσεις, πολυφωνικά και ακουστικά ψηφιδωτά, καθώς και προσωπικές μουσικές αναζητήσεις θα μας ταξιδέψουν από την αυθόρμητη μελωδία του ακουστικού ήχου ως την ενθουσιώδη έξαρση της ηλεκτρισμένης ορχήστρας.

Συνοδοιπόροι του σε αυτό το πολύχρωμο μουσικό ταξίδι θα είναι οι εξαιρετικοί μουσικοί:

Μαντώ Λαμπροπούλου: Φλογέρα, Ακκορντεόν, Πιάνο
Μιχάλης Περάκης: Λύρα

Νίκος Θεολόγος: Πλήκτρα, Λαούτο, μπουζούκι

Θάνος Κουτελιέρης: Ηλεκτρική κιθάρα

Βασίλης Πλαγιανός: Μπάσο

Γιολάντα Κλαουδάτου: Τύμπανα

Φιλική συμμετοχή: Αποστόλης Ηλιάδης στο βιολί

Ηχοληψία, Βιντεοσκόπηση, Επιμέλεια αφίσας: Ηλίας Ηλιάδης

Πέμπτη 8-12-2011

Ώρα προσέλευσης: 21:00

Ώρα έναρξης: 21:30

“Ρυθμός Stage” Μουσική σκηνή

Μαρίνου Αντύπα 38 Ηλιούπολη – Αθήνα

Τηλ.κρατήσεων: 2109750060

Λίγα λόγια για το Κωστή Λαμπρόπουλο:

Ο Κωστής Λαμπρόπουλος ξεκίνησε το ταξίδι του στον κόσμο της μουσικής σε ηλικία 6 ετών. Στα 7 του χρόνια άρχισε να κάνει μαθήματα κλασικού πιάνου και αρμονίας και πήρε το πτυχίο του στην ηλικία των 17ετών. Απο το 1999 ξεκίνησε ζωντανές εμφανίσεις -τραγούδι, κιθάρα και φυσαρμόνικα- με ολοκληρωμένα μουσικά σχήματα αλλά και ώς one-man-band, τις οποίες συνεχίζει μέχρι και τώρα...

Το μουσικό του ηχόγραμμα συνθέτουν οι έντεχνοι στίχοι σε ρόκ πεντάγραμμα, το ιδιαίτερο χρώμα των παραδοσιακών ακουσματατων, η λυρι(στικ)ή διάθεση, οι μελωδικές ρυθμικές γραμμές της φυσαρμόνικας, των πνευστών και του ακκορντεόν, καθώς και η μοναδική αίσθηση της συνεχούς επικοινωνίας, μέσω των τραγουδιών, με τους καλεσμένους και συνταξιδιώτες του...

Έχει εμφανιστεί ζωντανα σε διάφορες μουσικές σκηνές, όπως ο "Ρυθμός Stage", η "Αρχιτεκτονική", το ιστορικό “Ροντέο Live Club”, το "Mπαράκι του Βασίλη", η "Οδός Ονείρων"στη Χαλκίδα, καθώς και σε διάφορες συναυλίες σε Κρήτη, Χίο, Αντίπαρο,Θεσσαλονίκη κ.α.

Αυτή τη περίοδο πραγματοποιεί ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορες μουσικές σκηνές σε Αθήνα και επαρχεία και ετοιμάζει τα τραγούδια του νέου προσωπικού του δίσκου, που είναι βέβαιο πως θα συζητηθεί…

Κωστής Λαμπρόπουλος – Μουσικό κανάλι:

http://www.youtube.com/user/KostisTaylorAcoustic

Σπύρος Αραβανής: "Η Ιστορία ενός Ανθρώπου"

2011-11-30T11:29:00.002+02:00

ΣΠΥΡΟΣ ΑΡΑΒΑΝΗΣ
Η ιστορία ενός ανθρώπου

Δυο χρόνια μετά την «Ανοσία της άγνοιας» ο φιλόλογος- δημοσιογράφος (Δίφωνο, Μετρονόμος, «Βιβλιοθήκη» Ελευθεροτυπίας κ.ά.) και συνεκδότης της Επιθεώρησης Ποιητικής Τέχνης Ποιείν, www.poiein.gr, Σπύρος Αραβανής, κυκλοφορεί το δεύτερο του ποιητικό βιβλίο, «Η Ιστορία ενός Ανθρώπου». Πρόκειται για μια σπονδυλωτή σύνθεση διαιρεμένη σε πέντε θεματικές με τις οποίες συνδιαλέγεται ποιητικά: το Θεό, τη Ζωή, τον Έρωτα, το Θάνατο, τη Μνήμη. Κεντρικός άξονας ο Άνθρωπος που βαδίζει σκυφτός στα μονοπάτια της σκέψης αυτών των αιωνίων ζητημάτων με την αγωνιώδη προσπάθεια «να μη ξεχάσει». Ο ακραιφνής κοινωνικό-πολιτικός λόγος των περισσοτέρων ποιημάτων διαχέεται μέσα στα ποιήματα χωρίς τον επικαιρικό του χαρακτήρα, αλλά με μια διαχρονική ανησυχία και ένα απολογιστικό πνεύμα καταλήγοντας σε οδυνηρές αλλά όχι μοιρολατρικές διαπιστώσεις:

.Και εκείνες οι καταστροφές και οι αποδημίες
οι εμφύλιοι σπαραγμοί και οι θυσίες
διαβάζονται πια σαν ξόρκια
όχι ως ιστορία
και προβάλλονται τρισδιάστατα σε σκοτεινές αίθουσες
το χρήμα να ξεπλένει το αίμα
το αίμα να ξεπλένει το χρήμα.
(«Η αρχιτεκτονική της λήθης»).

ή:

Δεν νιώθουν,
μόνο εκπορνεύουν
το χρόνο τους.
Δεν αισθάνονται,
μόνο υγροροούν.
Έτσι,
στα αυριανά εκθέματα
των μουσείων
θα λείπει η καρδιά.
Θα αναγράφεται μόνο
ως υποσημείωση
στην πίσω πλευρά
του εισιτηρίου.

Η Ελένη Βιτάλη στο Acro

2011-11-28T23:49:00.000+02:00

Ελένη Βιτάλη - Τάκης Σούκας

Γεράσιμος Ανδρεάτος - Μελίνα Ασλανίδου - Γιώτα Νέγκα

Βαλέρια Κουρούπη - Μυρτώ Ναούμ

στο Acro, Ιερά Οδός 11

Η Ασπασία Στρατηγού στο Γυάλινο Up Stage

2011-11-25T11:07:00.003+02:00

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου

ΑΣΠΑΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ – «Ειπωμένα και ανείπωτα»

Special guest: Παντελής Θαλασσινός

Μετά από χρόνια , επιτυχημένων συνεργασιών και συμμετοχών, στο πλάι σπουδαίων δημιουργών της Ελληνικής μουσικής σκηνής, η Ασπασία Στρατηγού πραγματοποιεί μια παράσταση όπου, συνταξιδεύουν τα καινούρια τραγούδια της, από τον πρώτο της προσωπικό δίσκο «Τα έργα της καρδιάς»(ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ/2011), αλλά και παλιά κομμάτια από την Ελληνική δισκογραφία, όλα παιγμένα και ενορχηστρωμένα με φαντασία και εκρηκτική διάθεση.

Μαζί της ο Θοδωρής Μέρμηγκας στο τραγούδι, o Νίκος Μέρμηγκας στο πολίτικο λαούτο και στο μπουζούκι, ο Βασίλης Κετεντζόγλου στην κλασική κιθάρα, ο Νίκος Γύρας στο κόντρα μπάσο και ο Δημήτρης Εμμανουήλ στα κρουστά.

Στη σκηνή θα βρεθεί καλεσμένος ο σπουδαίος τραγουδοποιός Παντελής Θαλασσινός.

Τιμή εισιτηρίου για όλες τις παραστάσεις του Ορφέα είναι 15 euro (περιλαμβάνει το πρώτο ποτό).

Ώρα έναρξης: 22.00.

Γυάλινο Up Stage

Λεωφ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη – Τηλ. κρατήσεων 210 9315600

Κυκλοφόρησε η "Αντιπαροχή" του Σπύρου Κουρκουνάκη

2011-11-23T04:42:00.000+02:00

Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage

2011-11-20T13:43:00.001+02:00

Δελτίο Τύπου

Ο Ορφέας συναντά τη μουσική στο Gialino Up Stage

Φέτος το Δεκέμβρη, μια δυνατή μουσική συνεργασία ξεκινά. Ο Ορφέας, με το μουσικό του στίγμα εδώ και τέσσερα χρόνια στο διαδίκτυο, συναντά το Gialino Up Stage για όμορφες βραδιές γεμάτες μουσική. Στο ζεστό και φιλόξενο χώρο του Γυάλινου, ο Ορφέας, με βαθιά προσήλωση και πίστη στο καλό τραγούδι, διοργανώνει το φετινό χειμώνα μουσικές βραδιές, ξεκινώντας από τις 30 Νοεμβρίου.

Στις βραδιές του Ορφέα στο Gialino Up Stage η μουσική ταξιδεύει ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα, τραγουδά λαϊκά, έντεχνα, ροκ και εναλλακτικά και φωτογραφίζεται μαζί με τους ανθρώπους της, παλιούς και νέους, σε φόντο πάντα πολύχρωμο.

Στις βραδιές του Ορφέα, η μουσική έχει τον πρώτο λόγο. Ή, μάλλον, η μουσική έχει το μόνο λόγο.

Πιο αναλυτικά, ο Ορφέας θα παρουσιάσει:

Τετάρτη 30 Νοεμβρίου

ΑΣΠΑΣΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ – «Ειπωμένα και ανείπωτα»

Special guest: Παντελής Θαλασσινός

Μετά από χρόνια , επιτυχημένων συνεργασιών και συμμετοχών, στο πλάι σπουδαίων δημιουργών της Ελληνικής μουσικής σκηνής, η Ασπασία Στρατηγού πραγματοποιεί μια παράσταση όπου, συνταξιδεύουν τα καινούρια τραγούδια της, από τον πρώτο της προσωπικό δίσκο «Τα έργα της καρδιάς» (ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ/2011), αλλά και παλιά κομμάτια από την Ελληνική δισκογραφία, όλα παιγμένα και ενορχηστρωμένα με φαντασία και εκρηκτική διάθεση.

Στη σκηνή θα βρεθεί καλεσμένος ο σπουδαίος τραγουδοποιός Παντελής Θαλασσινός.

Τρίτη 6 και 13 Δεκεμβρίου

ΣΜΥΡΝΗ- ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ

«Σμυρνέικο Ρεμπέτικο & Tango – Βίοι Παράλληλοι»

Δυο μεγάλα λιμάνια - κέντρα επικοινωνίας. Δυο κοσμοπολίτικες Μητροπόλεις, κοιτίδες μείξης λαϊκών πολιτισμικών στοιχείων, διαμόρφωσης, γέννησης και δημιουργίας νέων μουσικών ιδιωμάτων (τύπων) της εποχής του Μεσοπόλεμου , που έγιναν ο κορμός εθνικών μουσικών . Δύο πόνοι, δυο καημοί - έρωτες κι ελπίδες.

Το πρόγραμμα ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ & ΤANGO - Bίοι Παράλληλοι επικεντρώνεται στην κλασσική εποχή αυτών των μουσικών ειδών και περιλαμβάνει τραγούδια του Σμυρναίικου Ρεμπέτικου και του Tango της δεκαετίας 1922 -1933 με το αυτό θεματικό αντικείμενο, που μεταφέρουν στις συνθήκες ζωής της εποχής εκείνης:

Ερμηνεύουν ο Κώστας Καλαφάτης - Σμυρναίικο Ρεμπέτικο –και ο Αργεντινός Bruno Dandό.

Παίζουν οι μουσικοί : Ηρακλής Βαβάτσικας – Μπαντονεόν / Yπεύθυνος Ορχήστρας, Τζέϊμι Σμιθ - Βιολί, Θανάσης Σοφράς – Μπάσο & Βασίλης Κετεντζόγλου - Κιθάρα

Τετάρτη 7 και 14 Δεκεμβρίου

ΕΥΑ ΚΑΝΕΛΛΗ – «Η Εύα Κανέλλη σε γυναικεία κλασικά λαϊκά»

Η Εύα Κανέλλη – μια , μεγάλης αξίας, λαϊκή φωνή, με γερές ρίζες από το παρελθόν του λαϊκού μας τραγουδιού – μας παρουσιάζει, με την φωνητική κι ερμηνευτική δεινότητά της, τα καλύτερα από τα κλασικά γυναικεία λαϊκά τραγούδια.

Ξεκινώντας από την Ρόζα Εσκενάζυ και φτάνοντας ως τη Χαρούλα Αλεξίου, κάνει στάσεις, σε γυναικείες λαϊκές φωνές και τραγούδια, που άφησαν εποχή και θεωρούνται κλασικά. Παράλληλα, βέβαια, τους βάζει τη δική της ισχυρότατη προσωπική λαϊκή σφραγίδα, κάνοντάς τα να μας αφορούν και σήμερα.

Τετάρτη 21 & 28/12

ΣΑΒΒΕΡΙΑ ΜΑΡΓΙΟΛΑ & ΑΜΑΛΙΑ ΤΑΤΣΗ – «Εντεχνολαϊκοί διάλογοι»

Δυο νέες όμορφες φωνές και παρουσίες, δυο ελπιδοφόρες τραγουδίστριες, η Σαββέρια Μαργιολά κι η Αμαλία Τάτση συναντιόνται και συνδιαλέγονται μουσικά κι ερμηνευτικά.

Η Σαββέρια Μαργιολά, μια φωνή με γνήσια λαϊκά ηχοχρώματα τραγουδάει λαϊκά κι η Αμαλία Τάτση, μια έντεχνη λυρική φωνή τραγουδά έντεχνα. Αλλά κι οι δυο μαζί δοκιμάζουν, μέσα από τραγούδια και ντουέτα, να μας παρουσιάσουν τους αρμούς που ενώνουν το λαϊκό και το έντεχνο στο εντεχνολαϊκό.

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου

ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ

Μια νέα γενιά μουσικών, τραγουδοποιών και τραγουδιστών, που αναζητά το δρόμο για τη δισκογραφία, κι ο «ΟΡΦΕΑΣ» τους δίνει το βήμα να παρουσιάσουν δείγμα της δουλειάς τους, μαζεύονται για μια πλουραλιστική μουσική γιορτή, που θα την χαρακτηρίζει το νεανικό σφρίγος, κέφι κι η αισιοδοξία.

Ελάτε προπαραμονή του νέου χρόνου να διασκεδάσετε με την μουσική παρέα του «ΟΡΦΕΑ».

Τιμή εισιτηρίου για όλες τις παραστάσεις του Ορφέα είναι 15 euro (περιλαμβάνει το πρώτο ποτό).

Ώρα έναρξης: 22.00

Οργάνωση – Πληροφορίες - Κρατήσεις:

Γυάλινο Up Stage

Λεωφ. Συγγρού 143, Ν. Σμύρνη – Τηλ. κρατήσεων 210 9315600

Ο Πάνος Μπούσαλης στον "Πυρήνα"

2011-11-19T01:12:00.000+02:00

Στάθης Γκότσης - Δημήτρης Λέντζος: "Τα έργα της καρδιάς"

2011-11-02T01:51:00.001+02:00

Στάθης Γκότσης – Δημήτρης Λέντζος

Τα έργα της καρδιάς

Ασπασία Στρατηγού

Συμμετέχουν: Χρήστος Κωνσταντίνου, Γιώργος Μπαγιώκης

Ο Μετρονόμος παρουσιάζει την πρώτη δισκογραφική δουλειά του συνθέτη Στάθη Γκότση σε στίχους του Δημήτρη Λέντζου με τίτλο Τα έργα της καρδιάς. Τα τραγούδια ερμηνεύει η Ασπασία Στρατηγού πρώτη προσωπική δουλειά, μετά από αρκετές δισκογραφικές συμμετοχές, και για την ίδια.

Ο κύκλος τραγουδιών Τα έργα της καρδιάς περιλαμβάνει δεκατρία τραγούδια με διαχρονικές φόρμες, ρυθμούς και στιχουργικά σχήματα, που παντρεύουν το λυρικό με το λαϊκό ύφος.

Από ένα τραγούδι ερμηνεύουν ο Χρήστος Κωνσταντίνου και ο Γιώργος Μπαγιώκης.

Παίζουν οι μουσικοί:

Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης, κλασική κιθάρα: Βασίλης Κετεντζόγλου, κλασική κιθάρα: Κώστας Γρηγορέας, μπάσο: Θανάσης Σοφράς, μπουζούκι, τζουράς: Γιάννης Σινάνης, σοπράνο σαξόφωνο, κλαρινέτο, φλάουτο: Θανάσης Ζέρβας, βιολί: Θέμης Νικολούδης, τσέλο: Ηλίας Σακαλάκ, κρουστά: Σωκράτης Γανιάρης.

Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Στάθης Γκότσης

O πίνακας του εξωφύλλου και τα έργα στο ένθετο του δίσκου έγιναν από τη ζωγράφο Μόρφη Κατουμά.

H επιμέλεια παραγωγής είναι του Θανάσης Συλιβού.

Bιογραφικά

Στάθης Γκότσης

Γεννήθηκε στον Αετό Μεσσηνίας το 1952. Σε ηλικία 18 χρονών έφυγε για σπουδές στην Αμερική, όπου παρέμεινε 18 χρόνια. Το 1988 επέστρεψε στην Ελλάδα, ύστερα από πρόσκληση του μακαρίτη Ζαχαρία Καψαλάκη να αναλάβει την διεύθυνση του Τμήματος Φυσικής Μαγνητικού Συντονισμού στο Διαγνωστικό Κέντρο «Εγκέφαλος», θέση την οποία κατέχει ακόμη. Τα τελευταία δέκα χρόνια συνεργάζεται επίσης με το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο διδάσκοντας Φυσική. Η αγάπη του για την μουσική εκδηλώθηκε νωρίς, δεν υπήρχαν όμως δυνατότητες σπουδών μουσικής στην επαρχία που μεγάλωσε και αυτό τον οδήγησε να μάθει μόνος του θεωρία μουσικής και κλασική κιθάρα αλλά και να καταγράφει στο πεντάγραμμο τις μουσικές του ιδέες. Στο πανεπιστήμιο είχε την ευκαιρία να πάρει κάποια μαθήματα μουσικής. Από καλή τύχη γνωρίστηκε με ένα σπουδαίο μουσικό – τον συνθέτη William Russo – ο οποίος κατά την διάρκεια της πολύχρονης φιλίας τους τον βοήθησε να βελτιώσει τις γνώσεις του στην αρμονία και στην ενορχήστρωση. Ο Στάθης Γκότσης θεωρεί δασκάλους του στο τραγούδι – κι ας μην μαθήτευσε μαζί τους – τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Χρήστο Λεοντή, για διαφορετικούς λόγους τον καθέναν, και τους είναι ευγνώμων. Θαυμάζει πολλούς Έλληνες συνθέτες και τα έργα τους κοσμούν την δισκοθήκη του. Τα Έργα της Καρδιάς είναι η πρώτη του δισκογραφική δουλειά αλλά και συνεργασία με τον ποιητή Δημήτρη Λέντζο και μια συνειδητή επιλογή να γράψει απλά αλλά όχι απλοϊκά λαϊκά τραγούδια.

Δημήτρης Λέντζος

Γεννήθηκε το 1960 στις Μηλιές Ηλείας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές εργασίες: Η Θεία Λειτουργία της Ηλιανής (1986), Ηλιανή Εβδομάδα (1988, εκδ. Κέδρος). Ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από τον Χρήστο Λεοντή, τον Μιχάλη Τερζή, το Νεοκλή Νεοφυτίδη κ.ά. Τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Νίκος Δημητράτος, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Γλυκερία, ο Δώρος Δημοσθένους, η Μαρία Σουλτάτου, η Σοφία Παπάζογλου, ο Γιώργος Μπαγιώκης κ.ά. Το 2008 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Η μεγάλη διαδήλωση του ενός» - Οκτώ διηγήματα και ένα παραμύθι (εκδ. Μετρονόμος).

Ασπασία Στρατηγού

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με τη μουσική και το τραγούδι, συμμετέχοντας σε ερασιτεχνικά μουσικά σχήματα. Το 2004 ξεκινάει την επαγγελματική της δραστηριότητα και πραγματοποιεί συνεργασίες με το μουσικό σχήμα «Βορριάδες» το οποίο ίδρυσε ο δεξιοτέχνης του βιολιού Γιάννης Ζευγόλης. Επίσης από το 2005 είναι μόνιμη συνεργάτης τής ορχήστρας «Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Μαγνησίας» με την οποία συνεργάζεται μέχρι και σήμερα έχοντας συμμετάσχει σε πολλές μουσικές παραστάσεις, περιοδείες και φεστιβάλ εντός συνόρων αλλά και σε χώρες του εξωτερικού, δίπλα σε καταξιωμένους ερμηνευτές και συνθέτες. Το 2007 συμμετέχει στην μουσική παράσταση «Όταν συμβεί στα πέριξ», στο Ηρώδειο και αποτέλεσε την πρώτη της συνεργασία επί σκηνής με τον Γιώργο Νταλάρα. Ακολούθησαν οι συμμετοχές στις παραστάσεις του «Όλα από την αρχή» (2008) που σκηνοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής στην σκηνή του θεάτρου «Παλλάς» και «Σαν τραγούδι μαγεμένο» (2009) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. Παράλληλα, πραγματοποιεί συμμετοχές σε αρκετές δισκογραφικές δουλειές σημαντικών δημιουργών ερμηνεύοντας καινούργια τραγούδια αλλά και σε ζωντανές ηχογραφήσεις παραστάσεων: Δωδεκάορτο (Χρήστος Τσιαμούλης), Φωνές του αέρα (Δήμος Βουγιούκας), Άλκης Αλκαίος , οι τροβαδούροι τις καρδιάς μου, Τραγούδια με ουσίες (Ζωντανή ηχογράφηση από το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού), Σαν τραγούδι μαγεμένο (Γιώργος Νταλάρας), Στις Κυκλάδες όμορφα ‘ναι (Σωτήρης Μαργώνης), Viva, (Νάγια Δρακιά), Στην ομορφιά του δειλινού (Νίκος Βερύκκοκος). Τα Έργα της καρδιάς είναι η πρώτη της προσωπική δισκογραφική δουλειά.

"Τα έργα της καρδιάς" - Παρουσίαση δίσκου

2011-10-25T12:15:00.002+02:00

Το περιοδικό και οι εκδόσεις ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ σας προσκαλούν

τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου, στον Ιανό (Σταδίου 24), στις 21.00

στην παρουσίαση του νέου δίσκου:

Τα έργα της καρδιάς

του συνθέτη Στάθη Γκότση, σε στίχους του Δημήτρη Λέντζου

με την Ασπασία Στρατηγού.

Συμμετέχουν ο Χρήστος Κωνσταντίνου και ο Γιώργος Μπαγιώκης.

Θα μιλήσει ο Σιδερής Πρίντεζης, παραγωγός του Δεύτερου Προγράμματος

Θα ακολουθήσει ζωντανή παρουσίαση των τραγουδιών από τους συντελεστές.

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Μετρονόμου

2011-10-07T15:03:00.002+02:00

Περιεχόμενα

Τεύχος 42

Νατάσσα Μποφίλου, Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Θέμης Καραμουρατίδης

Θούριος Ίππος, της Στέλλας Βλαχογιάννη

Oι Γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης 2011

Μεταξύ των άλλων

Νίκος Τάτσης, του Τάσου Π. Καραντή

Πόλυ Πάνου, του Θανάση Γιώγλου (με τη συνεργασία του Αποστόλη Γιαννακίδη)

Ο μελοποιημένος Νίκος Καββαδίας, του Μιχάλη Γελασάκη

Χαΐνηδες, του Ηλία Βολιότη - Καπετανάκη

Δημήτρης Χριστοδούλου. «Κοντά στα ξημερώματα…», του Σπύρου Κουρκουνάκη

Τάσος Γιαννίκος, του Ηρακλή Οικονόμου

Το άλμπουμ της ζωής μου: Πετρολούκας Χαλκιάς, των Σωτήρη Μπέκα και Μαριάννας Παπάκη

Νατάσσα Μποφίλου, Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Θέμης Καραμουρατίδης, του Χρήστου Α. Μιχαήλ

Η δημοτική μουσική παράδοση στην Πρέβεζα, του Ανδρέα Καρζή

Το άλμπουμ της ζωής μου: Βαγγέλης Δημούδης, των Σωτήρη Μπέκα και Μαριάννας Παπάκη

Φωτεινή Λαμπρίδη, του Σπύρου Αραβανή

Γιώργος Ρήγας, του Ηλία Βολιότη - Καπετανάκη

Βικτώρια Ταγκούλη, των Ιωάννας Λέκκα και Ηρακλή Οικονόμου

«Θέλω να τα πω…» Σκέψεις για μερικές πρόσφατες ιστορικές έντυπες ψηφιακές επανεκδόσεις, του Σταύρου Καρτσωνάκη

Τα «κρυμμένα» βινύλια, του Γιάννη Θ. Πετρίδη

Ολκωτή σάλπιγξ. Η μεγαλοπρέπεια στον ήχο, του Κωνσταντίνου Τσικλέα

«Σ΄ αυτόν τον τόπο που άλλαξε χρώμα». Το κρυμμένο διαμάντι των 1990s, του Ηρακλή Οικονόμου

Στάθης Αθανασίου: Dos. Μια ιστορία αγάπης από την ανάποδη, του Θανάση Συλιβού

Πίσω απ΄ τα όργανα: Αχιλλέας Κεσίδης , του Γιώργου Αλτή

«Όλη η Ελλάδα, ατέλειωτη παράγκα», του Θόδωρου Βαλσαμίδη

Ακροάσεις

"Η Ιστορία ενός Ανθρώπου" του Σπύρου Αραβανή

2011-09-06T08:52:00.003+02:00

Οι εκδόσεις ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ και το βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ

σας προσκαλούν στην παρουσίαση βιβλίου

του Σπύρου Αραβανή,

«Η Ιστορία ενός Ανθρώπου»

το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου

ώρα: 21:00

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Μάνος Ελευθερίου, ποιητής-στιχουργός

Ισαάκ Σούσης, ποιητής-στιχουργός

Λίνος Ιωαννίδης, ποιητής

Τραγούδια και μελοποιημένα ποιήματα θα ερμηνεύσουν οι:

Ελισάβετ Καρατζόλη

Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης

Μαρία Παπαγεωργίου

Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης, Σάββατο 30 Ιουλίου

2011-07-18T00:25:00.000+02:00

Oι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης

Αφιέρωμα στην ποίηση

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011 στις 9:00 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη

Στο Πούσι (Ανάληψη) στο Δάσος Φολόη

Υπό την αιγίδα του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας

Οι γιορτές του Ενιπέα και της Φολόης συνεχίζονται για τρίτη χρονιά, στο ιστορικό Πούσι (Ανάληψη) στην ορεινή Ηλεία στην «εξώπορτα» ακριβώς της Φολόης.

Αυτή τη χρονιά οι γιορτές είναι αφιερωμένες στην Ποίηση. Σε μια σύνθετη παράσταση θα ακουστούν ποιήματα των σημαντικότερων ποιητών της Ηλείας , που θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Κώστας Καζάκος, Ουρανία Μπασλή και Τάκης Σπηλιώπουλος, και τραγούδια μελοποιημένης ποίησης από το συνθέτη Χρήστο Λεοντή. Θα τραγουδήσουν ο Παντελής Θεοχαρίδης, η Ιωάννα Φόρτη και ο Παναγιώτης Μπούσαλης. Μια παράσταση –σταθμός για τα πολιτιστικά δρώμενα στην περιοχή της ορεινής Ηλείας.

Στο χώρο της εκδήλωσης θα υπάρχει έκθεση ζωγραφικής δύο σύγχρονων ζωγράφων: της Γεωργίας Καραχάλιου και της Μόρφης Κατουμά.

Μεγάλος χορηγός των Γιορτών είναι και φέτος τα καταστήματα Public και τελούνται υπό τον αιγίδα του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Χορηγοί επικοινωνίας είναι τα διαδικτυακά μουσικά περιοδικά e-orfeas.gr, ogdoo.gr και musicpaper.gr.

Την οργάνωση και την υποστήριξη αυτής της προσπάθειας έχουν αναλάβει το περιοδικό και οι εκδόσεις Μετρονόμος (www.metronomos.gr) και ο ποιητής Δημήτρης Λέντζος.

Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του Μετρονόμου!

2011-06-30T23:35:00.000+02:00

Περιεχόμενα

Αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο

Επιμέλεια: Σταύρος Γ. Καρτσωνάκης, Θανάσης Συλιβός

* Βιογραφικό και χρονολόγιο Νίκου Γκάτσου, του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη

* Ο Γιώργος Χρονάς μιλά για τον Νίκο Γκάτσoυ, του Σπύρου Αραβανή

* Tα «σατιρικά γυμνάσματα» του Νίκου Γκάτσου (Τραγούδια «παράλογα» και παιχνίδια - Μια μικρή ανίχνευση) , του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη

* Δροσουλίτες - Το χρονικό μιας δημιουργίας, του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη

* H «Προσευχή της Παρθένου» του Νίκου Γκάτσου και του Μάνου Χατζιδάκι,

του Αντώνη Μποσκοΐτη

* Κύρια ονόματα στα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου, του Σταύρου Γ. Καρτσωνάκη

* Νίκου Γκάτσου… «Αντικατοπτρισμοί», του Αλέξη Λιόλη

* Τα τραγούδια του Νίκου Γκάτσου (Εργογραφία), επιμέλεια Αγαθή Δημητρούκα

*****

* Θούριος Ίππος, της Στέλλας Βλαχογιάννη

* 10 χρόνια Μετρονόμος

* Ιάννης Ξενάκης: ένας δικός μας … ξένος. 10 χρόνια από το θάνατό του, του Αντώνη Περιβολάκη

* Η αυταπάτη στο δημιουργικό σύμπαν του Ιάννη Ξενάκη και η έκφραση μιας ανάδελφης γλώσσας μουσικής τεχνογνωσίας, του Σταύρου Χουλιαρά

* Λάκης Χαλκιάς - Μνήμες της ξενιτιάς, του Ηλία Βολιότη - Καπετανάκη

* Μανώλης Μητσιάς, του Τάσου Π. Καραντή

* Νίκος Ανδρουλάκης, του Γιώργου Τζαγάκη

* Χρήστος Τσιαμούλης, του Ηλία Βολιότη - Καπετανάκη

* Τα «κρυμμένα» βινύλια, του Γιάννη Θ. Πετρίδη

* Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα ο Ρασούλης μένει, του Θόδωρου Βαλσαμίδη

* Όλα στη ζωή είναι ρόλοι, του Σπύρου Κουρκουνάκη

* Πίσω απ΄ τα όργανα: Γιώργος Θεοχαρόπουλος, του Γιώργου Αλτή

* Ακροάσεις, της Στέλλας Βλαχογιάννη

Επιστολή της Μυρσίνης Λοΐζου για το "Καλημέρα Ήλιε"

2011-06-30T22:33:00.001+02:00

Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής: Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν. Αφού αυτός ο λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες.

Τα δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το ‘Καλημέρα Ήλιε’ στις κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι. Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.

Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου λαού, για δημοκρατία και ελευθερία. Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος. Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα. Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου. Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.

Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας. Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει.

Μυρσίνη Λοΐζου

Χρήστος Λεοντής - Γιάννης Ρίτσος: "Πρωινό άστρο"

2011-05-31T09:46:00.006+02:00

Xρήστος Λεοντής – Γιάννης Ρίτσος

Πρωινό άστρο

Το 1975 ο Χρήστος Λεοντής τάραζε τα νερά της ελληνικής μουσικής μελοποιώντας Γιάννη Ρίτσο και δημιουργώντας το ιστορικό πλέον «Καπνισμένο Τσουκάλι».

Σήμερα, τριάντα έξι μετά, παρουσιάζει το «Πρωινό Άστρο» του ποιητή της Ρωμιοσύνης. Έξι καινούργια λυρικά τραγούδια με ερμηνευτή τον Παντελή Θεοχαρίδη. Απαγγέλλει επίσης η ηθοποιός Ουρανία Μπασλή.

Το «Πρωινό Άστρο» γράφτηκε το 1955 και είναι αφιερωμένο από τον ποιητή στην κόρη του Έρη.

Όπως σημειώνει ο συνθέτης: "Το ‘’Πρωινό άστρο’’ του Ρίτσου, είναι ίσως από τα τρυφερότερα πράγματα που έχω διαβάσει. Είναι γραμμένο για την κόρη του, για ένα μωρό, κι από κει μέσα περνάει μια ολόκληρη ιδεολογία ο Ρίτσος, για έναν άνθρωπο που αντικρίζει πρώτη φορά τον κόσμο, έναν κόσμο όπως εκείνος τον είχε αντιληφθεί τότε, και έναν κόσμο που οραματιζότανε ο ίδιος. Άλλα ζούσε, άλλα οραματιζότανε. Μέσα από την ματιά ενός πατέρα που τον έχει συνεπάρει η γέννηση του δικού του παιδιού και κάθε παιδιού. Γιατί το ποίημα ξεφεύγει από τη σχέση του πατέρα προς το νεογέννητό του και προχωρεί τα πράγματα πολύ πιο πέρα".

Παίζουν οι μουσικοί:

Μάνος Αβαράκης (φυσαρμόνικα)

Μανώλης Ανδρουλιδάκης (κιθάρες, μαντολίνο)

Νεοκλής Νεοφυτίδης (πιάνο)

Χάρης Μέρμηγκας (κόντρα μπάσο)

Νίκος Παπαναστασίου (ακορντεόν)

Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Χρήστος Λεοντής

"Πρωινό άστρο" - Παρουσίαση δίσκου την Πέμπτη 16/6 στο Θέατρο Τέχνης

2011-05-30T20:56:00.000+02:00

Το περιοδικό και οι εκδόσεις "Μετρονόμος" σας προσκαλούν

την Πέμπτη 16 Ιουνίου και ώρα 12.00

στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης "Κάρολος Κουν" (Πεσμαζόγλου 5)

στην παρουσίαση της νέα δισκογραφικής δουλειάς του Χρήστου Λεοντή

Πρωινό Άστρο

σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου, με ερμηνευτή τον Παντελή Θεοχαρίδη

και απαγγελία της ηθοποιού Ουρανίας Μπασλή

Παρουσίαση δίσκου του Πάνου Μπούσαλη

2011-05-26T10:00:00.002+02:00

Πάνος Μπούσαλης: "Γκέμμα"

2011-05-18T08:43:00.003+02:00

ΠΑΝΟΣ ΜΠΟΥΣΑΛΗΣ

Γκέμμα

Κυκλοφορεί από τον Μετρονόμο ο πρώτος δίσκος του τραγουδοποιού Πάνου Μπούσαλη με τίτλο Γκέμμα , σε στίχους και μουσική του ίδιου.

Ο Πάνος Μπούσαλης εξωτερικεύει τις αγωνίες, τις μνήμες, τα ερωτηματικά του και τους λίγους θολούς χρησμούς που ψηλάφισε στις τρεις πρώτες δεκαετίες της ζωής του.

Με τραγούδια κοινωνικοπολιτικά, ερωτικά, τραγούδια που πέφτουν άλλοτε σιγανά , σαν σταγόνες βροχής πάνω στο μέταλλο της θύμησης, κι άλλοτε σαν ανήσυχα κύματα πάνω στη βραχώδη ρίζα της ύπαρξης, μιλά για έρωτα, λησμονιά, μέθη, ζωή και θάνατο, όπως αυτά προσαράζουν διαδοχικά στην ακτή του χρόνου.

Με απλές ή πιο σύνθετες μελωδικές γραμμές, βασισμένες στο ένστικτο και την αλήθεια του, ο Μπούσαλης εκφράζει μελαγχολία, επιθυμία,συγκατάβαση ή αποδοκιμασία. Σαρκάζει και σαρκάζεται. Χορεύει και σωπαίνει. Αποφασιστικός ή αμήχανος βαδίζει στους χωμάτινους δρόμους της μνήμης, στα στενά του έρωτα, ή στην άσφαλτο των πολλών και της μοναξιάς.

Φυσικά όργανα έχουν τον κύριο λόγο στα 16 τραγούδια, με ενορχηστρώσεις που ανασαίνουν. Την ενορχήστρωση στα περισσότερα τραγούδια ανέλαβε ο Νίκος Γράψας, ενώ τέσσερα τραγούδια ενορχήστρωσε ο Νεοκλής Νεοφυτίδης, καταθέτοντας αμφότεροι τη γνώση και την ευαισθησία τους. Στο συνολικό αποτέλεσμα συνεισφέρουν καθοριστικά οι εξαιρετικοί μουσικοί που συμμετέχουν στο δίσκο.

Στην Γκέμμα συναντάμε διάφορα μουσικά και ρυθμικά τοπία. Μεταξύ άλλων, ακούμε λυρικά μπολερό, ατμοσφαιρικές και ρυθμικές μπαλάντες, τραγούδια με διάθεση country και άλλα που μας οδηγούν συνειρμικά στην παράδοση.

Την Γκέμμα κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσα με τη συμμετοχή τους ο Αλκίνοος Ιωαννίδης και η Σοφία Παπάζογλου ερμηνεύοντας από ένα τραγούδι, συστήνοντας μας με τη σειρά τους τον νέο τραγουδοποιό.

Συνέντευξη με τη Γλυκερία - τεύχος 8 (2003)

2011-05-16T10:18:00.000+02:00

Γλυκερία

Η διάρκεια θέλει σωστές επιλογές

του Ηλία Βολιότη – Καπετανάκη

(Πηγή: Μετρονόμος, τεύχος 8, 2003)

Είναι κάποιοι τραγουδιστές που αντέχουν στον χρόνο. Μιλάμε για τους σύγχρονούς μας που αν και οι μόδες αλλάζουν με κινηματογραφική ταχύτητα, αυτοί κατορθώνουν να βρίσκονται, όχι στο ανυπόληπτο πια προσκήνιο της επικαιρότητας, αλλά μέσα στο λαϊκό τραγούδι, να το υπηρετούν κατά τεκμήριο σωστά. Αν και αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι τα σκάνδαλα και τα τηλεοπτικά παράθυρα, να έχουν πάντα ένα δυναμικό κοινό. Μολονότι είναι πασιφανές ότι τα νυχτερινά κέντρα βυθίζονται ολοένα στην κρίση και κάθε πέρσι και καλύτερα, αυτοί έχουν απήχηση στα μαγαζιά όπου δουλεύουν. Παρότι ο εύκολος δρόμος της σκυλάδικης υποκουλτούρας έχει γίνει πια τεράστια λεωφόρος με χιλιάδες εφήμερα αστεράκια, αυτοί οι τραγουδιστές ακόμα λένε άσματα που τουλάχιστον δεν προσβάλλουν την αισθητική τους συμβάλλοντας στη σωστή ψυχαγωγία. Ένας λόγος παραπάνω για τις τραγουδίστριες, αφού το γυναικείο φύλο γίνεται σήμερα το υπ' αριθμόν ένα ευτελές καταναλώσιμο προϊόν για τα εμπορικά κυκλώματα. Όλα αυτά μας δημιούργησαν την επιθυμία να συνομιλήσουμε με τη Γλυκερία, ακριβώς γιατί είναι από τις, δυστυχώς, λίγες περιπτώσεις στο ελληνικό τραγούδι με διάρκεια και σταθερό προσανατολισμό στις καλλιτεχνικές της επιλογές.

Να ξεκινήσουμε από... την αρχή. Τόσα χρόνια στο τραγούδι, ποια ήταν η αφετηρία;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου υπάρχει πάρα πολύ τραγούδι στην οικογένεια και στον τόπο μου. Ένας μπαμπάς και μια μαμά καλλίφωνοι, πολλά γλέντια. Το τραγούδι πέρασε πολύ εύκολα μέσα μου και έμεινε εκεί πέρα. Είχα την τύχη να διαθέτω αυτό που χρειάζεται ένας τραγουδιστής, την φωνή και το ταλέντο.

Να θυμηθούμε το πρώτο σας πάλκο;

Η πρώτη μου επαγγελματική εμφάνιση ήταν σε μια μικρή ταβέρνα στην Πλάκα. Όταν ξεκίνησα, παιζόταν παντού αρκετά καλό λαϊκό τραγούδι. Αυτό με βοήθησε πολύ γιατί στον συγκεκριμένο χώρο είχα την δυνατότητα να λέω αρκετά τραγούδια. Δεν ήμουν δηλαδή μια νεοεμφανιζόμενη που έλεγε μόνο ένα τραγούδι.

Μια παρένθεση. Σήμερα οι νεοεμφανιζόμενες λένε πολύ λίγα τραγούδια...

Είναι ανάλογα με τα προγράμματα, με το τι θέλει ο κόσμος και πόσοι τραγουδιστές συνεργάζονται σε ένα συγκεκριμένο πάλκο. Στα ολιγομελή σχήματα υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα στα νέα παιδιά να παρουσιάζουν την δουλειά τους.

Εσείς αφήνετε πεδίο δράσης στους νέους ή τους επισκιάζετε, τους «σβήνετε»; -για να το πω πιο λαϊκά...

Βέβαια, ιδιαίτερα άμα είναι και καλοί, έχουν ακόμα πιο μεγάλο πεδίο. Εδώ στο Χάραμα, τα παιδιά κρατούν αρκετό μέρος του προγράμματος .

Δεν έχετε το αίσθημα ανασφάλειας, όπως άλλες τραγουδίστριες: Ναι βέβαια είμαι φτασμένη, αλλά να μην ξεπεταχτεί και κανένα φυντάνι;

Καθόλου! Δεν ξέρω τι κάνουν άλλες τραγουδίστριες, αλλά εγώ κρίνω πάντα βάσει του ταλέντου και της αξίας καθενός. Δεν έχω καμιά ανασφάλεια απέναντι στους συναδέλφους μου γιατί πιστεύω ότι ίσα-ίσα οι καλοί τραγουδιστές κάνουν πολύ καλό στην όλη πορεία του λαϊκού τραγουδιού.

Στο κέντρο όμως είναι πιο καθημερινός ο ανταγωνισμός. Ισχύει αυτό που λένε στον στρατό «ο παλιός είναι αλλιώς αλλά ο νέος είναι ωραίος;»

Το αντίθετο. Σου δίνει σοβαρή ώθηση όταν έχεις καλούς τραγουδιστές μαζί σου. Πολύ σε ανεβάζει και σένα και όλο το πρόγραμμα αυτή η άμιλλα στο πάλκο.

Κλείνει η παρένθεση, ποιος ήταν ο πρώτος σας δίσκος;

Τον πρώτο δίσκο έγραψε ο Απόστολος Καλδάρας σε στίχους διαφόρων στιχουργών. Ήταν και μια επανεκτέλεση σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Ήταν... φοβερά καλό για μένα! Ευτυχής σύμπτωση να τραγουδήσω Καλδάρα, ο οποίος στα πρώτα μου βήματα στάθηκε σαν πατέρας. Με δίδαξε πώς να πω τα τραγούδια. Είχε ένα δικό του τρόπο να λέει στους τραγουδιστές πώς να ερμηνεύουν τα τραγούδια του και...

Άλλη μια παρένθεση εδώ. Τελικά μου φαίνεται ότι βγαίνει πολύ... παρενθετική η συνομιλία μας και μου αρέσει αυτό. Όλοι οι παλιοί δημιουργοί –και 'σεις ευτυχήσατε να γνωρίσετε κάποιους– γράφανε τα τραγούδια πάνω στην φωνή του κάθε τραγουδιστή. Πώς αντιμετωπίζετε σήμερα τα τραγούδια που συνήθως είναι τυποποιημένα και στο πόδι;

Το αντιμετωπίζω όπως όλα όσα συμβαίνουν στη σύγχρονη ζωή. Είναι κοινωνικό φαινόμενο αυτή η πορεία του τραγουδιού σήμερα. Δεν μπορεί το τραγούδι να ξεφύγει από την ρότα των πραγμάτων.

Πέρα από το κοινωνικό υπόβαθρο. Μια σπουδαία τραγουδίστρια πώς αισθάνεται όταν στο ξεκίνημά της έχει ένα Καλδάρα και σήμερα ένα κομπιούτερ που ορίζει ότι το τάδε πρέπει να κυκλοφορήσει σε δίσκο γιατί θα είναι εμπορικό;

Δεν υπάρχουν παντού κομπιούτερ. Ξέρουμε τώρα, είναι μετρημένοι αυτοί που βάζουν τα κομπιουτεράκια τους και βγάζουν τραγούδια. Εγώ αυτούς δεν τους προτιμώ, ακολουθώ άλλο δρόμο.

Σήμερα ο «φιρμάτος» τραγουδιστής δεν ακούει τον συνθέτη. Εσείς;

Νομίζω ότι πάντα δίνω μεγάλη σημασία στην άποψη του συνθέτη για το τραγούδι του. Όταν κάνω πρόβα με ακούει και ό,τι δεν του αρέσει, μου προσδιορίζει κάποια σημεία που θα ήθελε να τα πω με ένα τρόπο. Δεν υπάρχει επιβολή. Γιατί, ξέρετε, οι άλλοι που θέλουν πρόχειρο πράγμα δεν έρχονται σε σένα. Ξέρουν ποια είμαι, πως τραγουδάω. Συνήθως με βοηθάει να δέχομαι τις παρεμβάσεις του συνθέτη για το συγκεκριμένο τραγούδι που έχει δημιουργήσει.

Άλλωστε και ο τραγουδιστής μπορεί να κάνει κάποια εύστοχη παρέμβαση στον συνθέτη...

Βέβαια! Υπάρχει συνεργασία. Θα έλεγα ότι το όμορφο τραγούδι βγαίνει μόνο με την καλή συνεργασία όλων των συντελεστών.

Πάει και αυτή η παρένθεση. Άμα κάνετε απολογισμό της πολύχρονης καριέρας σας με τρεις λέξεις τι θα λέγατε;

Το πιο σπουδαίο είναι πως αυτή η πορεία ήταν πολύ ωφέλιμη για μένα. Ωφέλιμη σε τι; Με έβαλε στον σωστό δρόμο σαν άνθρωπο, μπόρεσα πιο καλά να καταλάβω τους συνανθρώπους μου.

Μπορείτε να το κάνετε αυτό... λιανά; Γιατί η νύχτα είναι και δύσκολη...

Ναι, είναι λίγο περίεργη. Εμένα αντιθέτως με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Γιατί; Έρχεσαι σε επικοινωνία με πάρα πολύ κόσμο. Είχα τη δυνατότητα από πολύ νωρίς να μπορώ να ξεχωρίζω, να βλέπω τους χαρακτήρες των ανθρώπων, να βλέπω τις αντιδράσεις την ώρα που πίνουν ένα ποτό, την ώρα που ακούνε ένα τραγούδι και τους αρέσει ή δεν τους αρέσει. Από εκεί και πέρα, ψέματα θα ήταν να πω ότι δεν συγκινείται κανείς όταν φθάνει κάπου, όταν τον αναγνωρίζει ο κόσμος. Ο καθένας θέλει να αναγνωριστεί σ' αυτό που κάνει. Απλά αυτό που κάνουμε εμείς έχει μεγάλη προβολή.

Οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα, αλλά έχει αλλάξει πολύ η σχέση κοινού και καλλιτέχνη. Ο φτασμένος τραγουδιστής σήμερα δεν δίνει τον εαυτό του, είναι περισσότερο ένας τυπικός διεκπεραιωτής. Ανεβαίνει λέει με το σχετικό χαβαλέ τα τραγούδια του και αύριο πάλι τα ίδια. Εσείς πώς αισθάνεστε;

Εγώ δεν αισθάνομαι έτσι, ξοδεύομαι. Ξοδεύομαι πάρα πολύ στο τραγούδι. Ποτέ δεν επαναπαύτηκα. Κάθε μέρα επικοινωνώ με τον κόσμο. Εκτός ίσως από κάποιες εξαιρέσεις που σαν άνθρωπος μπορεί να σου συμβαίνει κάτι, αλλά και πάλι το κοινό δεν θα καταλάβει τίποτα.

Είναι δυνατόν να επικοινωνείτε καθημερινά με το κοινό;

Ναι είναι! Εκτός αν ο κόσμος δεν δείχνει διάθεση να επικοινωνήσει μαζί μου, οπότε κάνω τις προσπάθειές μου, τις αληθινές προσπάθειες, όχι απλώς για να περάσει το πρόγραμμα, ή για να κάνει κέφι ο κόσμος. Για να του μεταδώσω κάτι από μένα. Γιατί εγώ δίνω κάτι και θέλω να παίρνω ενέργεια, αυτή είναι η συναλλαγή με τους ανθρώπους μέσα από το τραγούδι. Για αυτό και τραγουδάω τελικά.

Μόνο για την επικοινωνία και όχι για το έργο;

Για την επικοινωνία μέσα από το έργο.

Όχι για την φήμη, για την αναγνώριση;

Όχι για την φήμη. Η φήμη είναι δευτερεύον, είναι αποτέλεσμα. Κολακεύομαι... Είπαμε ότι θα ήταν ψέμα να λέμε ότι δεν... Αλλά το τραγούδι δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι πολύ όμορφα όσα συμβαίνουν. Τώρα που έχω τόσα χρόνια το καταλαβαίνω και το αναλύω. Ίσως όταν ξεκινούσα να μην το καταλάβαινα. Το αισθανόμουν βέβαια, μα δεν το καταλάβαινα όσο με την εμπειρία του σήμερα.

Τους 3 σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας σας παρακαλώ...

Ένας μεγάλος σταθμός ήταν η επανεκτέλεση των σμυρναίικων τραγουδιών. Εκτός ότι τα αγαπώ πολύ και πιστεύω ότι αρκετά καλά μπορώ να τα πω, μέσα από αυτά με γνώρισε το πλατύ κοινό.

Πολλοί τραγουδιστές χρησιμοποιούν σαν ασανσέρ τα ρεμπέτικα και τα σμυρναίικα, καταφεύγουν σε αυτά την εποχή που δεν έχουν ρεπερτόριο, εσείς;

Τα σέβομαι και πολύ τα αγαπώ. Σέβομαι την εποχή τους και τους ανθρώπους που τα έγραψαν και τα τραγούδησαν.

Και οι επανεκτελέσεις;

...και επειδή σέβομαι όλα αυτά, με πολύ προσοχή και αγάπη καταπιάνομαι. Για μένα είναι η βάση. Δεν τα απαρνιέμαι. Και σήμερα τα λέω. Είναι πολύ σημαντική αυτή η εποχή για την μουσική δημιουργία του τόπου.

Ο δεύτερος σταθμός;

Ο δεύτερος σταθμός... Θα έλεγα ότι αυτό πάει πολύ πιο μακριά, είναι η γνωριμία μου και η πορεία μου με τον σύζυγο μου, ο οποίος σε όλη την πορεία με βοήθησε απίστευτα. Νομίζω ότι αν δεν είχα την βοήθειά του δεν θα μπορούσα να κάνω πάρα πολλά πράγματα.

Κι όμως, θα έλεγα, είσαστε μουσικά αντίθετοι. Ο Στέλιος Φωτιάδης ξεκινά με την ροκ...

Ένας άνθρωπος που είναι με την μουσική δεν μπορεί παρά να αγαπήσει αυτό το είδος όταν το γνωρίσει. Πολύ νωρίς λοιπόν ο Στέλιος μπήκε στο πνεύμα αυτών των τραγουδιών και τα αγάπησε και πορεύτηκε μαζί μου και με βοήθησε.

Μένει ο τρίτος σταθμός.

Δεν θα μείνω στους δημιουργούς. Συνεργάστηκα με πάρα πολλούς και θα αδικήσω κάποιους. Ο τρίτος σταθμός είναι οι ζωντανές εμφανίσεις. Πολύτιμη εμπειρία. Θα σταθώ στον απόδημο ελληνισμό. Έρχονται με πολύ αγάπη να ακούσουν έναν καλλιτέχνη, ο οποίος δεν είναι ας πούμε μοδάτος, και αισθάνονται σα να πηγαίνουν να δουν την οικογένεια, τους συγγενείς τους.

Τότε και σήμερα άλλαξε πολύ το τραγούδι. Τι είναι αυτό που σας κρατά καλλιτεχνικά ζωντανή στην πλαστική εποχή μας;

Το κυριότερο είναι η επαφή με τον κόσμο. Πάντα θα υπάρχουν μόδες και θα προβάλλονται για εμπορικές σκοπιμότητες. Έστω κι αν ξεφύγει ο κόσμος για ένα διάστημα, μακροπρόθεσμα αντιλαμβάνεται πώς και τι... Έπειτα είναι τι δίνεις στο κοινό. Άμα αξίζει, ο κόσμος αργά ή γρήγορα το βρίσκει.

Μια ερώτηση που έκανα σε προηγούμενο Μετρονόμο για σας στον Νότη Μαυρουδή με τον οποίο συνεργασθήκατε πρόσφατα: Πώς μια τραγουδίστρια που εναλλάσσει ρεπερτόριο, είδη μουσικής μπορεί να τα αποδίδει όλα με τον σωστό τρόπο;

Ε, αν αγαπάς το τραγούδι μπορείς και να το δώσεις. Δεν στέκομαι στο είδος του τραγουδιού. Για παράδειγμα αν είναι ένα όμορφο κομμάτι ενός έντεχνου δημιουργού, χαίρομαι που μου το προτείνει, που σημαίνει ότι μπορεί και να του αρέσω σαν τραγουδίστρια.

Πώς όμως από τον Μπάτη φθάνετε στον Μαυρουδή με ένα κατά τεκμήριο σωστό τρόπο ερμηνείας;

Αυτή είναι η Ελλάδα! Μπορώ, γιατί αγαπώ και τα τραγούδια του Μπάτη και του Μαυρουδή και του Χατζιδάκι. Εντάξει άμα δεν μου πάει, δεν το λέω. Αγαπώ και το δημοτικό τραγούδι. Γιατί να μην το τραγουδήσω... αφού μπορώ!

Με ποια κριτήρια επιλέγετε λοιπόν τα τραγούδια σας;

Ο στίχος και η μουσική είναι πρώτα και μετά η μεγάλη πρόκληση. Δεν έχω πει αυτό το είδος, για να το δοκιμάσω, θα τα καταφέρω; Έχω μεγάλο πείσμα σε αυτό το πράγμα. Από την άλλη μπορεί να είναι και κακό για ένα καλλιτέχνη να μπερδεύει τόσα πολλά είδη. Όταν ένας χαρακτηρίζεται για παράδειγμα ροκ ή λαϊκός, είναι αναγνωρίσιμος και τον ακολουθεί πιο εύκολα ένας κόσμος. Γιατί έχουν κάνει τον κόσμο να ακολουθεί ρεύματα. Εγώ τους μπερδεύω λιγάκι... είμαι μέσα σ' όλα.

Μήπως το κάνετε από εμπορική σκοπιμότητα;

Όχι! Όχι! Ανάποδα λειτουργεί. Αν ήμουν μόνο σε ένα είδος τραγουδιού θα είχα πολύ πιο μεγάλο και πιο φανατικό κοινό.

Υπάρχει ο αντίλογος ότι οι τραγουδιστές επιλέγουν μια μουσική σαλάτα, αλλά αυτό δεν έχει πάντα επιτυχία.

Είναι, ξέρετε, η αισθητική του καθενός και η ικανότητά του να σταθεί μπροστά στον κόσμο και να περάσει όλα αυτά τα είδη και να έχει μια ομαλή διαδοχή για τον ψυχισμό αυτών που τον ακούνε.

Πόσο μετράει σε σας η μόδα;

Παίζει ρόλο μόνο αν είναι καλό το τραγούδι. Αν μου αρέσει ένα τραγούδι, που λένε της μόδας, θα το συμπεριλάβω στο πρόγραμμά μου.

Σήμερα πάντως όλα τα προγράμματα των κέντρων μοιάζουν σε μεγάλο βαθμό.

Αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε τελείως. Κάποια τραγούδια που αρέσουν αν δεν τα πεις, θα τα πει κάποιος άλλος.

Πάντως αρκετοί τραγουδιστές σήμερα λένε λιγότερα δικά τους τραγούδια και προτιμούν αυτά που χορεύει ο κόσμος.

Ναι, όχι όλοι όμως. Λέω πολλά από τα δικά μου τραγούδια. Είναι όμως και πολλά άλλα που θέλω να τα πω. Γιατί να μην τα τραγουδήσω; Αν δεν τα τραγουδήσω στις ζωντανές εμφανίσεις πού θα τα πω;

Γιατί οι τραγουδιστές, οι ενορχηστρωτές, οι άνθρωποι των κέντρων, προτιμούν την πιο γρήγορη εκτέλεση των κομματιών. Τα «τρέχουν» σαν ποτ- πουρί;

Νομίζω ότι είναι ψυχολογικό στην εποχή της ταχύτητας. Νομίζουμε ότι κυλάει πιο γρήγορα, συνεπαίρνει τον κόσμο, λειτουργεί καλύτερα. Υπάρχουν όμως τραγούδια που δεν μπορείς να τα πειράξεις, κάποια άλλα τα αγγίζεις λίγο, ίσα να μην τα προδώσεις.

Ηλεκτρικός ή φυσικός ήχος;

Ανάλογα. Μου αρέσουν και τα δυο, ανάλογα με το τραγούδι.

Σας ενοχλεί ο πληθωρισμός της εποχής; Από την αρχή της δισκογραφίας μέχρι το 1960 έχουμε γύρω στους 15.000 ελληνικούς δίσκους όλων των ειδών, περίπου 30.000 κομμάτια. Σήμερα μόνο την τελευταία πενταετία ξεπεράσαμε τα 30.000 κομμάτια.

Όχι στην ουσία. Αυτά που είναι να μείνουν στο χρόνο, θα μείνουν. Όλα θέλουν το χρόνο τους. Καθένας όταν ωριμάζει, όταν ξέρει ποια είμαι εγώ και τι τραγουδάω, αφού πιστεύει ότι έχω κάτι να του πω, θα το αναζητήσει και θα με ακούσει. Το ίδιο θα συμβεί και με άλλους συναδέλφους που δίνουν βάρος στο καλό τραγούδι. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, πώς ήρθαν σε μας τα παλιά καλά τραγούδια. Τα επέλεξε ο χρόνος μέσω ημών.

Τα μελλοντικά σας σχέδια;

Συνεχίζουμε τις εμφανίσεις στο Χάραμα και σχεδιάζουμε ένα μήνα στη Θεσσαλονίκη, κατά το Πάσχα. Συζητάμε με τον Ομάρ Φαρούκ Τεκμπιλέκ μήπως κάνουμε κοινές συναυλίες στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Δισκογραφικά, πιθανόν το Πάσχα συνεργασία με τον Μάριο Τόκα, μετά προς το τέλος του έτους έχω μαζέψει ενδιαφέροντα τραγούδια νέων δημιουργών και θέλω να τα τραγουδήσω. Αυτά.

Γράψτε, παρακαλώ, εσείς τον επίλογο της συνέντευξης.

Για το τραγούδι θέλετε προφανώς. Είμαι αισιόδοξη επειδή όλα απορρέουν από την πορεία των ανθρώπων στον χρόνο. Επειδή πιστεύω ότι ακόμα οι άνθρωποι θα σκέφτονται και θα αισθάνονται, το καλό τραγούδι θα βρει και πάλι τον δρόμο του.

"Δέκα χρόνια Μετρονόμος", την Τετάρτη 11 Μαΐου στον Ιανό

2011-05-02T13:05:00.001+02:00

Νίκος Ανδρουλάκης: "Στης μνήμης το κλαδί"

2011-04-27T10:38:00.001+02:00

ΝΙΚΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ

Στης μνήμης το κλαδί

Οι εκδόσεις Μετρονόμος έχουν τη χαρά να σας παρουσιάσουν τη νέα δισκογραφική δουλειά του Νίκου Ανδρουλάκη με τίτλο «Στης μνήμης το κλαδί».

Δώδεκα καινούργια τραγούδια σε μουσική και ερμηνεία του ίδιου, στίχους της Χαρούλας Βερίγου και ένα σε στίχους παραδοσιακούς.

Ήχοι και ρυθμοί που «ακουμπούν» στην παράδοση, κλείνουν μέσα τους μοναδικές και πολύτιμες εικόνες της καρδιάς και μας οδηγούν στα μονοπάτια του έρωτα, της αγάπης, της ζωής…

Οι μουσικοί που παίζουν στο δίσκο: Γιάννης Παπαζαχαριάκης: κιθάρες (ακουστική, 12χορδη) - κιθαρόνι και ενορχήστρωση, Γιώργος Κατσίκας: τύμπανα, Γιώργος Τζανέτος: κρουστά, Μίμης Ντούτσουλης: μπάσο, Χρήστος Περτσινίδης: ηλεκτρική κιθάρα, Διονύσης Κορνηλάκης: κρητική λύρα, Πάνος Δημητρακόπουλος: κανονάκι, Νίκος Κιάκος: βιολί, Νίκος Κατσίκης: μπουζούκι – λαούτο - μπαγλαμά, Βαγγέλης Παπαναστασίου: κλαρίνο - φλογέρες και Ντίνος Χατζηιορδάνου: ακορντεόν, «αγγίζουν» με ιδιαίτερη αγάπη τα τραγούδια και μας μεταδίδουν την αίσθηση του μουσικού μας πολιτισμού.

Θέλουμε τα τραγούδια να μείνουν στη μνήμη σας και να σας ακολουθούν παντού…

Kαλή ακρόαση

*****

NΙΚΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ

Ο τραγουδιστής Νίκος Ανδρουλάκης γιός του λυράρη Μανώλη Ανδρουλάκη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αβδού Ηρακλείου.

Η δισκογραφική του πορεία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και στο διάστημα αυτό έχει παρουσιάσει έξι προσωπικούς δίσκους: Ένα φεγγάρι δρόμος (1995), Μυθικά καράβια (1997), Τα Τιμαλφή (2001), Ένα κομμάτι ουρανό (2003), Λαλήματα Ονείρου (2007), Στης μνήμης το κλαδί (2011).

Έχει συμμετάσχει σε αρκετές δισκογραφικές δουλειές:

Κρητών Έπος, Ζωγραφιές και Χρώματα, Μουσική Άνοιξη, Σαν έρθουν μάνα οι φίλοι μου, Τραγούδια του έρωτα και της θάλασσας No2, Στο νότο έρωτας φυσά, Με το τραγούδι σε καλώ, Καλοκαιρινός αέρας, Carmina Graeka, κ.ά.

Έχει συνεργαστεί με συνθέτες και στιχουργούς:

Γιάννης Μαρκόπουλος, Χριστόδουλος Χάλαρης, Λίνος Κόκοτος, Γιώργος Σταυριανός, Μιχάλης Τρανουδάκης, Σαράντης Κασσάρας, Ηλίας Κατσούλης, Παντελής Θαλασσινός, Γιώργος Δεσποτίδης, Γιάννης Νικολάου, Γιώργος Αρσενίδης, Αντώνης Πετράτος, Θανάσης Νικόπουλος, Γιώργης Θεοχαρόπουλος, Γιάννης Τζουανόπουλος, Χαρούλα Βερίγου, Γιάννης Παξιμαδάκης κ.ά., καθώς και με καλλιτέχνες κρητικής μουσικής: Γιώργος Καλομοίρης, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Μιχάλης Αλεφαντινός, Μανώλης Ανδρουλάκης, Μιχ. & Αντ. Φραγκιαδάκης, Νίκος Καραβιράκης, σε επίπεδο συναυλιών και δισκογραφίας.

Από τις παρέες με τους αγαπημένους φίλους του στην Κρήτη, βρέθηκε να τραγουδά στο Ηρώδειο το 1988, το 2004 και το 2005, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 1994, σε μεγάλα θέατρα της Ευρώπης , στο DOMINION του Λονδίνου(1988), στο PALAIS DE BEAUX-ARTS των Βρυξελλών(Μάρτιος 1992), στο Παττίχειο Θέατρο στην Κύπρο(Οκτώβριος 1992), και σε όλες σχεδόν της πόλεις της Ελλάδας με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, στο Καλλιμάρμαρο στάδιο το 2001 για τα 60 χρόνια από την Μάχη της Κρήτης, με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, στην μουσική σκηνή ΄ ΖΟΟΜ ΄ στην Πλάκα (Φεβρουάριος 2002) με τον κορυφαίο λαϊκό τραγουδιστή Δημήτρη Μητροπάνο, αλλά και στα αφιερώματα, στον Νίκο Ξυλούρη, στο θέατρο Λυκαβηττού (Ιούλιος 2002), και στο Ποδηλατοδρόμιο(ΟΑΚΑ) (Φεβρουάριος 2010 Από το 1998 μέχρι και σήμερα έχει πραγματοποιήσει πλήθος εμφανίσεων σε μουσικές σκηνές της Αθήνας και συναυλίες σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας.

www.nikosandroulakis.gr

ΧΑΡΟΥΛΑ ΒΕΡΙΓΟΥ

Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης.

Οι ρίζες της είναι στο Οροπέδιο Λασιθίου. Ανάμεσα στη Δίκτη και τη Σελένα μεγάλωσε, κορφές που ακόμη και τώρα φεγγοβολούν και φωτίζουν τη δική της αλήθεια για να μη χαθεί στα σύγχρονα σκοτάδια.

Το 1991 και το 1996, τιμήθηκε από το Πνευματικό & Πολιτιστικό κέντρο του δήμου Αγίου Νικολάου Κρήτης, για την συμμετοχή της σε διαγωνισμούς, με έργα παιδικής λογοτεχνίας και θεατρικού λόγου.

Τον Νοέμβριο (1996), κυκλοφόρησε το βιβλίο της με τίτλο: «Ιστορίες για φεγγάρια», από τις εκδόσεις «΄Εψιλον».

Τον Σεπτέμβριο (2010), η Κρητική Εστία, τίμησε την συμμετοχή της, στον διαγωνισμό Ποίησης, Μαντινάδας και Πεζού λόγου, με δυο διακρίσεις.

Δισκογραφικά έχει συνεργαστεί με τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Γιάννη Νικολάου.

Ζει στην Κέρκυρα και εργάζεται στον Οργανισμό Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, και όπως λέει η ίδια:

«Θαυμάζω το φως και αγωνίζομαι να μάθω τα παιδιά και τα παιδιά μου να διεκδικούν τον αμύθητο θησαυρό της Ζωής και του Έρωτα, κρατώντας το νου ελεύθερο...

Όταν κλείνω τα μάτια ταξιδεύω πάντα πίσω απ΄ τον καιρό και ψάχνω σημάδια στη μοναξιά, στις αναμνήσεις και στα κόκκινα μήλα του Λασιθιώτικου κάμπου...»

Ο Μετρονόμος γιορτάζει @Ρουφ - Ηρακλής Κοντός, ΑΠΟΨΕ

2011-04-14T00:10:00.001+02:00

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

Ηρακλής Κοντός

«Από τους Beatles στον Τσιτσάνη»

Με τα δικά του τραγούδια από τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο «Στο δρόμο» (εκδόσεις Μετρονόμος) αλλά και με ιδιαίτερα κι αγαπημένα τραγούδια από όλο το καλειδοσκόπιο της μουσικής, ο νέος τραγουδοποιός Ηρακλής Κοντός, ύστερα από πολλές συμμετοχές με γνωστούς, σημαντικούς έλληνες μουσικούς (από τους Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα ως τη Σωτηρία Λεονάρδου) παρουσιάζει ένα δικό του ξεχωριστό, ακουστικό πρόγραμμα.

Μαζί του η Έλσα Αφεντάκη (φλογέρα, κρουστά, τραγούδι) και ο Δημήτρης Μαρινόπουλος (κιθάρα).

INFO

@Ρουφ, Χώρος Πολιτισμού

Κωνσταντινουπόλεως 10 & Ανδρονίκου 18, Ρουφ - Γκάζι.

Τηλέφωνα κρατήσεων: 6982-904362, 210-3837191 info@sto-rouf.gr

Έναρξη: 10.00 μ.μ.
Είσοδος: 7 ευρώ και 5 ευρώ το ποτό.

Συνέντευξη Νότη Μαυρουδή - τεύχος 6 (2002)

2011-04-13T00:00:00.002+02:00

Νότης Μαυρουδής

Μελωδικό πορτραίτο με έξι κυρίες!

του Ηλία Βολιότη – Καπετανάκη

Δεν θα μπορούσε παρά να ήταν μόνο παιχνίδι στην αλάνα μιας ωριαίας εκπομπής. Πώς αλλιώς να μιλήσεις μεστά και σύντομα για σπουδαίες σύγχρονες φωνές χωρίς την απειλή της αμείλικτης ραδιοφωνικής κλεψύδρας! Στην ηχώ του έρωτα η νέα δουλειά του Νότη Μαυρουδή. Έξι τραγουδίστριες (Χάρις Αλεξίου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Λιζέτα Καλημέρη, Έλλη Πασπαλά) και 7 στιχουργοί (Γιώργος Κορδέλλας, Σμαρώ Παπαδοπούλου, Άρης Δαβαράκης, Τάσος Σαμαρτζής, Τατιάνα Λύγαρη, Αγαθή Δημητρούκα και Μαρία Θάνογλου) σε ένα όμορφο μελωδικό γαϊτανάκι. Ο έρωτας απογυμνωμένος από τα κλαψιάρικα πλαστικά φτιασίδια της εφήμερης εμπορικής δισκογραφίας που τον καθιστούν αποτρόπαιο. Τα βάσανα και τα μεράκια της σχέσης του αρσενικού και του θηλυκού στην κλίνη της εκάστοτε κοινωνίας γίνονται πηγή έμπνευσης και ακτινοβολούν όμορφες εικόνες και συναισθήματα. Στο «Μουσικό Σεργιάνι» της ΕΡΑ-5, την Δευτέρα 3 Ιουνίου 2002, σκεφθήκαμε για μια ακόμα φορά να ξεφύγουμε από την τυπική παρουσίαση ενός δίσκου και να επιχειρήσουμε κάτι διαφορετικό. Ακούμε ένα τραγούδι και μετά ο συνθέτης φωτογραφίζει στιγμιαία την μούσα του. Παρά την έλλειψη της ηχητικής απόλαυσης η συζήτηση έχει μεγάλο ενδιαφέρον και όταν περνάει στο άψυχο χαρτί. Ίσως να είναι ένα μεγάλο κίνητρο να αναζητήσει κανείς τον συγκεκριμένο δίσκο για την ουσιαστική μέθεξη.

Έκανες Νότη Μαυρουδή την έκπληξη στον καινούριο δίσκο σου Στην ηχώ του έρωτα, όπου έξι τραγουδίστριες...

Νότης Μαυρουδής: ...άδουν, τραγουδάνε όμορφα.

Όπως λέγαμε πριν μπούμε στο στούντιο θα κάνουμε ένα παιχνίδι. Θα πούμε λίγα για τον δίσκο, κατόπιν θα ακούμε ένα τραγούδι και μετά θα λες τη γνώμη σου, θα συζητάμε, για τη συγκεκριμένη τραγουδίστρια και για την συνεργασία σας.

Ν. Μ.: Νιώθω σαν εξεταζόμενος...

...σαν φωτογράφος.

Ν. Μ.: Φωτογράφος εξεταζόμενος.

Πρώτα δυο λόγια για τον δίσκο.

Ν. Μ.: Ήταν μια ιδέα που την εγκυμονούσα κάποια χρόνια, γιατί είμαι άνθρωπος που προτιμάει τις γυναικείες φωνές από τις αντρικές. Αυτό δεν μπορώ να το εξηγήσω, ένας ψυχαναλυτής, ίσως είναι καταλληλότερος... Είμαι όμως από αυτούς που μπορώ να αποδείξω ότι στην σύγχρονη ελληνική τραγουδοποιεία έχουμε περισσότερες ποικιλίες γυναικείων φωνών παρά αντρικών.

Αποδίδουν καλύτερα οι γυναικείες φωνές το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι;

Ν. Μ.: Θα έλεγα ναι. Καλύπτουν μια πολύ μεγάλη γκάμα εικόνας που έχουμε για την ίδια την ζωή. Η εικόνα για τη μάνα, για την αδελφή, για τη συντρόφισσα, όλες οι εικόνες για την γυναικεία παρουσία. Οι γυναικείες φωνές που έχουν αναπτυχθεί στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι μπορούν και παίζουν αυτόν τον ρόλο...

Αυτό αναιρεί μια παράδοση να κυριαρχεί η αντρική φωνή στο λαϊκό τραγούδι; Όχι μόνο λόγω της αιώνων κοινωνικής ανισότητας της γυναίκας, αλλά έχουμε και το παράλογο η ανδρική φωνή να παριστάνει την θρηνούσα μάνα πιο δωρικά, υπαινίσσομαι τον Επιτάφιο και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Ν. Μ.: Δεν ξέρω αν αναιρείται... Γιατί τώρα μου έφερες ένα παράδειγμα, όπως ο Επιτάφιος που είναι κλασικό έργο.

Συγγνώμη, δεν μιλώ για την αποτίμηση του Επιτάφιου, αλλά για το ότι πολλές φορές η ανδρική φωνή είναι πιο εύστοχη σε γυναικείους ρόλους στο ρεμπέτικο και στο λαϊκό τραγούδι.

Ν. Μ.: Όχι αυτή η παράδοση δεν αναιρείται, όταν όμως λέω σύγχρονο τραγούδι δεν εννοώ για παράδειγμα τη Μαρίκα Νίνου, αλλά χοντρικά μετά τη Φλέρυ Νταντωνάκη. Δεν μπορώ να πω ότι οι γυναικείες φωνές είναι καλύτερες από τις αντρικές, γιατί δεν συγκρίνονται. Η δική μου ψυχή αναζητά τη γυναικεία φωνή, τη γυναικεία τρυφερότητα και το λυρισμό. Βρίσκω περισσότερο την ψυχή μου ν' ακουμπάει περισσότερο στις γυναικείες φωνές. Όταν βρεθώ με την παρέα μου και διαλέξω δίσκους να βάλω να ακούσουμε, γυναικείες φωνές διαλέγω.

Και ο δίσκος... Στην ηχώ του έρωτα συγκέντρωσες το απάνθισμα των τραγουδιστριών.

Ν. Μ.: Αυτή ήταν λοιπόν η σκέψη μου πριν 4-5 χρόνια και σιγά-σιγά οργάνωνα να την υλοποιήσω. Έπρεπε όμως να μαζέψω κάποια τραγούδια. Έγραψα καμιά 20αριά και όταν φθάσαμε στον αριθμό 20 άρχισα να ταξινομώ και να λέω, μάλλον η διαίσθησή μου με πήγαινε, ότι αυτό το τραγούδι θα ήταν καλό να το πει η τάδε τραγουδίστρια. Έγιναν ομαδοποιήσεις. Και μετά το δύσκολο στάδιο να έρθω σε επαφή με τις τραγουδίστριες. Είχα καλή τύχη όμως. Μερικές τις γνώριζα από παλιά, είχαμε συνεργαστεί λίγο ή περισσότερο, ή καθόλου, αλλά είχαμε μια πολύ καλή σχέση και η αποδοχή τους ήταν πολύ εύκολη. Συνήθως σκοντάφταμε στα ραντεβού. Μετά η δουλειά κύλησε πολύ ευχάριστα.

Ώρα να αρχίσει το παιχνίδι της ακρόασης φωτογράφησης των συνεργατριών σου.

Ελευθερία Αρβανιτάκη

«Τριάντα και κάτι», στίχοι Τατιάνας Λύγαρη

Νότης Μαυρουδής: Μα με την Ελευθερία στην αρχή είχα την σχέση ακροατή. Παρότι όταν άρχισε να εμφανίζεται με την «Οπισθοδρομική Κομπανία»... Λέω παρότι γιατί περίμενα ότι η φωνή αυτή δεν θα είναι λαϊκή. Η καταγωγή της φωνής της δεν είναι αμιγώς λαϊκή. Νιώθω ότι αν έψαχνα να τη βρω δεν θα την έπαιρνα από τη δεξαμενή της λαϊκής μας μουσικής. Θα την έπαιρνα από κάτι ενδιάμεσο. Ωστόσο η λαϊκότητα της φωνής μέσα στην «Οπισθοδρομική Κομπανία» μ’ έκανε να την προσέξω, γιατί κατά βάθος όλοι αναζητούμε την αλυσίδα του χρόνου, να έρθει ένας κρίκος και μετά την Μαρίκα Νίνου, να βρούμε πάλι μια αντιστοιχία. Νιώθω ότι σχετικά με την φωνή της Μαρίκας Νίνου συναντάμε την αντιστοιχία μέσα στη φωνή της Ελευθερίας. Είναι μια καλή συνέχεια. Νιώθω ότι είναι άνθρωπος που ψάχνει να βρει τραγούδια που έχουν ενδιαφέρον. Δεν αφήνεται στα χέρια ενός παραγωγού ή των σκοπιμοτήτων μια εταιρείας δίσκων.

Στα χέρια ενός συνθέτη αφήνεται.

Ν. Μ.: Στα χέρια ενός συνθέτη αφήνεται. Την πρόσεξα όταν συνεργαστήκαμε. Θέλω να πω όμως ότι αφού την γνώρισα στην «Οπισθοδρομική Κομπανία» και στα τραγούδια του Μαμαγκάκη και του Ιωάννου και έβλεπα την συνέχειά της, στις αρχές της δεκαετίας του '80 της ζήτησα να τραγουδήσει δικά μου τραγούδια. Την είχα χρησιμοποιήσει σε δυο τραγούδια στην ταινία του Δημήτρη Μακρή «Οι κεκαρμένοι». Τα είπε εξαίσια και από τότε την έβλεπα ότι είναι καλός αγωγός, είχε καλή σχέση με τον δημιουργό. Την βρίσκω μετά από 20 χρόνια να της ζητάω συνεργασία.

Φωνητικά ώριμη...

Ν. Μ.: Φωνητικά ώριμη, να έχει περάσει από πολλές σχολές τραγουδιού, ακόμα και από αυτό το αδόκιμα όπως το ονομάζουμε «έθνικ», με τις εμπειρίες της από νυχτερινούς χώρους, από συναυλίες, με τις ηχογραφήσεις με το να έχει μπει μέσα στο λεγόμενο... star system αλλά με τον δικό της τρόπο. Με ένα ηρωισμό, γιατί χρειάζεται να είσαι και λίγο ήρωας για να μπεις σε ένα σύστημα τέτοιο και να μην συνθλιβείς.

Αν θα μπορούσα να εντοπίσω μια αντίφαση μέσα στο ρεπερτόριό της, θα έλεγα ότι όπου αφήνεται στα χέρια του συνθέτη αναδεικνύει όλες τις δυνατότητες της φωνής της. Όταν φτιάχνει εμπορικά τραγούδια, κάπου έχει γλυκερά παραστρατήματα, αλά Βούλα Πάλα... Τέλος πάντων για να μην μακρηγορούμε, όταν συνεργάζεται με τον Ξυδάκη, με σένα και με άλλους συνθέτες βγάζει πιο αυθεντικά την προσωπικότητά της, την πληρότητα της φωνής της.

Ν. Μ.: Ναι, πάντως νομίζω ότι ένα μεγάλο σχολειό για την Ελευθερία Αρβανιτάκη ήταν ο δίσκο της με τον Αρμένη τον Χάιγκ Γιαγιτζιάν, γιατί αυτός ο δίσκος την έβαλε μέσα σε μια αισθητική του τραγουδιού αρκετά διαφορετική από αυτό που ήταν. Την έκανε να μπορεί να αφομοιώνει και να βάζει καινούρια στοιχεία από εκεί και πέρα μέσα από την φωνή της. Δεν είναι η τυχαία η συνεργασία με την Σεζάρια Εβόρα. Αυτά τα στοιχεία που έβγαζε για να πει το δικό της λόγο που είναι ένας σύγχρονος λόγος. Επίσης η συνεργασία της με την Ντόλτσε Πόντε... Νιώθω ότι είναι μια γυναίκα που ψάχνει εναγωνίως. Όταν συνεργάστηκα λοιπόν εγώ μαζί της και ήρθε η στιγμή να κάνουμε την πρόβα ήτανε άψογη. Και στο στούντιο η συνεργασία βγήκε επ' ωφελεία του τραγουδιού.

Χάρις Αλεξίου

«Λαβωματιά», στίχοι Γιώργου Κορδέλλα

Νότης Μαυρουδής: Συνήθως όταν έχεις τέτοιες άξιες φωνές να λένε τα τραγούδια σου πρέπει να κρατάς τις ισορροπίες ανάμεσα στις προτιμήσεις σου. Δεν μπορώ να κρύψω όμως ότι η Χαρούλα Αλεξίου είναι η τραγουδίστρια που αγγίζει την ψυχή μου απόλυτα. Θεωρώ δε ότι όποιο τραγούδι και να πει είναι καλό, ακόμα και σε τραγούδια που διαφωνώ, όπως κάτι παρενθέσεις που είχε στο ρεπερτόριό της με ηλεκτρονικές εξυπνάδες, έτσι τις ονομάζω εγώ, που νιώθω δεν τις προσθέσανε τίποτα, αλλά...

...και ορισμένα εμπορικά δισκογραφικά παραστρατήματα τύπου «cine- Κεραμεικός» - θα μου επιτρέψεις να προσθέσω.

Ν. Μ.: ...όμως λέω ότι μια τόσο μεγάλη τραγουδίστρια δικαιούται να πειραματίζεται και κάποια πράγματα πάνω στους πειραματισμούς της να μην της προκύπτουν. Ωστόσο είναι μια φοβερή εργάτρια, μια στοχανοβίστα του τραγουδιού. Είναι από τους ανθρώπους που από την πρώτη τους παρουσία δεν άφησαν αδιάφορο τον ελληνικό κόσμο. Από τα τραγούδια του Καλδάρα άγγιξε την ψυχή μου. Την γνώρισα βέβαια πολύ πριν αρχίσει να τραγουδά όταν μου τη σύστησε ο φίλος μου, που δεν ζει πια, ο Αλέξης Γεωργίου. Μου την έφερε ο Αλέξης να την ακούσω. Και δεν ξέρω, φαίνεται ότι δεν ήμουν και εγώ σε φόρμα εκείνη την ημέρα και δεν μου άρεσε. Γιατί αν μου άρεσε θα ήμουν εγώ αυτός που θα είχε λανσάρει την Χαρούλα Αλεξίου. Λοιπόν... οι αισθήσεις της με αγγίζουνε. Πολλές φορές λέω ότι δεν ελέγχω αν είναι καλό το τραγούδι ή όχι, όταν μου αρέσει η τραγουδίστρια, η δύναμη μια ερμηνεύτριας να επιβάλλει τραγούδια. Άκουγα και τραγούδια της που ένιωθα ότι δεν είναι καλά, αλλά με παρέσυρε η ερμηνεία. Γιατί από ένα σημείο και πέρα χάνεις το μέτρο, χάνεις το γούστο σου και δεν μπορείς να ξέρεις αν είναι καλό ή όχι κάτι που σου επιβάλλεται μέσα σου. Αυτήν την δύναμη της επιβολής την έχει η Χαρούλα Αλεξίου σε όλους τους δίσκους της.

Παρ' όλα αυτά να μιλήσουμε για την παρούσα συνεργασία.

Ν. Μ.: Στην δική μου περίπτωση τώρα, Στην ηχώ του έρωτα. ήταν πολύ φοβισμένη όταν μπήκε στο στούντιο γιατί τραγουδούσε στον «Κεραμεικό» και ένιωθε ότι η φωνή της φθείρεται κάθε βράδυ. Μου έλεγε ότι συνήθως όταν κάνω δίσκο δεν τραγουδάω τα βράδια και το αντίθετο. Της απάντησα ότι ο δίσκος έπρεπε να βγει πριν από το Πάσχα. Κι έτσι αναγκάστηκε να μπει στο στούντιο αγχωμένη με την φωνή της που δεν της άρεσε η βραχνάδα που είχε. Ωστόσο βγήκε μια μαγευτική ηχογράφηση και εγώ θεωρώ ότι ήταν μεγάλο όπλο του δίσκου να υπάρχει η Χαρούλα μέσα σε αυτήν την συλλογή.

Ελένη Βιτάλη

«Ζωές από μετάξι», στίχοι Τάσου Σαμαρτζή

Νότης Μαυρουδής: Και με την Ελένη Βιτάλη είχα συνεργαστεί παλαιότερα. Ήτανε μια τραγουδίστρια με αυξημένο πάρα πολύ το αισθητήριό της. Έπιανε μια μελωδία και την ερμήνευε με δικό της τρόπο. Είναι, νομίζω, από τις τραγουδίστριες που δεν επιδέχεται διδασκαλίας. Αυτό που καταθέτει, η στάμπα που έχει, τα «δακτυλικά» της αποτυπώματα διαθέτουν τέτοια δύναμη που επηρεάζουν τον κόσμο, όπως η Χαρούλα Αλεξίου που έλεγα πριν. Είναι μια αναμφισβήτητη ερμηνεύτρια του ελληνικού τραγουδιού.

Έχει παραδοσιακές καταβολές, είναι η κόρη του Λαβίδα...

Ν. Μ.: Έχει καταβολές γιατί η ιστορία της λέει ότι από μικρό παιδί τραγουδούσε στα πανηγύρια. Έχει δοκιμαστεί πάρα πολύ μέσα από τα διάφορα λαϊκά μουσικά είδη. Η ίδια βέβαια κουράστηκε από τη νύχτα και δεν θέλησε να μπει με τους όρους που ζητά η νυχτερινή πιάτσα. Όλο αυτό την έκανε να επιδοθεί και στο τραγούδι. Να φτιάξει και δικά της τραγούδια, να σχολιάσει με το δικό της τρόπο τα μαγαζιά όπου δούλευε. Η Ελένη Βιτάλη είναι μια τραγουδίστρια που τη μουσική λαϊκή εξέλιξη την έχει κωδικοποιήσει πολύ καλά μέσα της.

Από ένστικτο περισσότερο και οικογενειακή παράδοση.

Ν. Μ.: Από ένστικτο, από εμπειρία... Και έχει αυτό το αισθητήριο μια απόλυτα μοναχικής γυναίκας. Εγώ το διαπίστωσα αυτό όταν έφτιαξα το 1990 το «Ίσως φταίνε τα φεγγάρια» πάλι σε στίχους του Τάσου Σαμαρτζή και άλλο ένα τραγούδι, το «Είναι αβάστακτο να φεύγεις». Διαπίστωσα ότι πήρε τα τραγούδια χωρίς πρόβες και μπήκε σε στούντιο και άρχισε να τραγουδάει.

Μπήκε μέσα στα τραγούδια με την πρώτη.

Ν. Μ.: Με την πρώτη, ναι. Αυτό είναι ένα φοβερό προτέρημα. Αυτό το τραγούδι «Ζωές από μετάξι» το ηχογραφήσαμε... Για να μην την αφήσω να συμπεριφερθεί απόλυτα λαϊκά, έβαλα βιολιά. Είναι ένα λαϊκό τραγούδι χωρίς μπουζούκι. Πήρε όμως τη μελωδία και την έβαλε στα δικά της μέτρα. Συνεργαζόμενος με την Ελένη Βιτάλη τείνεις να αναρωτηθείς «ποιανού είναι το τραγούδι; Είναι δικό μου;» Με ποια έννοια το λέω αυτό; Ότι έδωσε την προσωπική της σφραγίδα σε τέτοιο βαθμό που εμένα με βοήθησε. Αν δεν ήταν η Ελένη δεν ξέρω πως θα έδινα αυτά τα στοιχεία.

Ο μεγάλος τραγουδιστής ίσως χρειάζεται να σιωπά στις δύσκολες στιγμές. Υπαινιγμός για την προσωπική της ιστορία. Θα είναι καλό να διαφυλάξει τη φήμη της, να τραγουδά μόνο και να μην φθείρεται σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια...

Ν. Μ.: Η Ελένη δεν είναι ο άνθρωπος των καναλιών και της δημοσιότητας. Είναι πολύ μοναχικός άνθρωπος. Είναι γνωστή η ιστορία...

Αυτό είναι το χειρότερο Νότη Μαυρουδή. Τα τηλεοπτικά κανάλια στους μοναχικούς «την πέφτουνε» και τους κατασπαράσσουνε...

Ν. Μ.: Κρατάμε όμως τις αισθήσεις που βγάζει μια μεγάλη τραγουδίστρια.

Γλυκερία

«Ερωτικό (Φθινόπωρο- Χειμώνας)», στίχοι Άρη Δαβαράκη

Νότης Μαυρουδής: Η Γλυκερία είναι από τους «άγιους» ανθρώπους που υπάρχουν σ' αυτόν τον τόπο. Όσο την γνώριζα διαπίστωνα ότι έχει μια καλοσύνη απίθανη. Έχει ένα καλό λόγο για όλους. Είναι και αυτή μια τραγουδίστρια που από πολύ μικρή είναι μέσα στο «κουρμπέτι», που λέμε, της τραγουδοποιΐας.

Και σαν τραγουδίστρια που εναλλάσσει και αυτή ρεπερτόρια από «βαρύ ρεμπέτικο» μέχρι «ελαφρό», πως την βλέπεις σε αυτές τις μετατοπίσεις της;

Ν. Μ.: Κοίταξε, είναι μια τραγουδίστρια που η φωνή της έχει την ευελιξία να μεταπηδά από ένα είδος στο άλλο. Έχει δουλέψει πολύ τα λαϊκά, έχει συμμετάσχει σε κομπανία, αλλά και σα σόλο τραγουδίστρια σε ειδικές δουλειές που έχουν γίνει. Δεν την συναντάς μόνο σε ένα είδος, είναι πολυεδρική τραγουδίστρια.

Όταν σκέφθηκες ότι αυτό το τραγούδι θα το πει η Γλυκερία, το διαμόρφωσες πιο λαϊκά, της ταίριαξε συμπτωματικά, τι ακριβώς έγινε;

Ν. Μ.: Θα σου πω. Ήθελα την Γλυκερία να την χρησιμοποιήσω όχι σαν αμιγώς λαϊκή τραγουδίστρια και κάποιος το διαπιστώνει ακούγοντας το τραγούδι. Δεν είναι λαϊκό τραγούδι, χρησιμοποιώ όμως μια λαϊκή φωνή όπως είναι η Γλυκερία. Για αυτόν τον λόγο δεν έβαλα λαϊκή ορχήστρα αλλά κουαρτέτο να παίζει, ένα φλάουτο, ένα βιολοντσέλο, έβαλα τέτοια όργανα που δεν είναι τα «δικά της». Έτσι η Γλυκερία μπήκε σε μια ατμόσφαιρα «ξένη» για αυτήν τραγουδιστικά, αλλά μπήκε με πάρα πολύ αίσθηση στο τραγούδι και μας παρουσίασε την ερωτική μοναξιά του στίχου και της μουσικής. Είναι άνθρωπος που μπορεί να αναπλάσει εικόνες και να ερμηνεύσει το τραγούδι.

Έλλη Πασπαλά

«Αμαχητί», στίχοι Αγαθής Δημητρούκα

Νότης Μαυρουδής: Μια διαφορετική κουλτούρα από τις τραγουδίστριες που ακούσαμε μέχρι τώρα. Μας έρχεται από την Δύση, από μια μεγάλη χώρα με ένα διαφορετικό πολιτισμό, την Αμερική. Νομίζω ότι είναι από τις τυχερές ερμηνεύτριες γιατί μόλις έρχεται στην Ελλάδα ενσωματώνεται στην παρέα του Μάνου Χατζιδάκι. Δημιουργεί τα δικά της ηχοχρώματα με την καθοδήγηση του Χατζιδάκι. Υπάρχουν τραγούδια του που ακούγονται τόσο όμορφα με την Έλλη Πασπαλά. Νομίζω ότι όποιος θέλει να σκεφθεί λυρικά θα περάσει η φωνή της Έλλης Πασπαλά από το μυαλό του. Έτσι έγινε και σε μένα. Είπε σε αυτόν τον δίσκο τρία τραγούδια. Νομίζω ότι τα είπε το ένα καλύτερο από το άλλο. Το τραγούδι που ακούσαμε είναι τραγούδι που ζητούσε τη φωνή, νομίζω, της Έλλης Πασπαλά. Δεν ξέρω δηλαδή ποια άλλη φωνή θα μπορούσε να ερμηνεύσει. Είναι ένας λυρισμός που εμένα μου πάει επιπλέον γιατί διαθέτει αυτό το λόγιο αισθητήριο που έχει.

Έχει όμως την φήμη της «δύσκολης»...

Ν. Μ.: Μην ξεχνάμε ότι είναι φωνή δουλεμένη μέσα σε ωδεία. Κάνει τη φωνή της ό,τι θέλει αλλά συνάμα είναι και πειθαρχημένη φωνή. Την έβλεπα στο στούντιο, την απασχολούσαν τόσο πολύ οι λεπτομέρειες ώστε να κάνει λίγο δύσκολη και την ηχογράφηση. Να είμαστε επί ποδός και να μην ξέρουμε αν αυτό που ηχογράφησε εκείνη τη στιγμή το εγκρίνει απόλυτα. Αλλά είναι απόλυτος άνθρωπος με την έννοια ότι δεν θέλει να υπάρχουν ψεγάδια και να ξεφεύγουν λεπτομέρειες χωρίς να τις ελέγχει.

Λιζέτα Καλημέρη

«Όταν νυχτώνει», στίχοι Σμαρώς Παπαδοπούλου

Νότης Μαυρουδής: Η πιο νέα τραγουδίστρια μέσα σε αυτήν την ομάδα του δίσκου. Ακουμπάει πιο πολύ στις ερμηνευτικές της δυνατότητες. Νομίζω ότι η Λιζέτα θέλει να δημιουργήσει μια διαφοροποίηση, γιατί ως αδελφή της Μελίνας Κανά, επιθυμεί να δώσει το δικό της στίγμα, την δική της διαφορετική ταυτότητα.

Ήθελα να σε ρωτήσω όχι αν μπορεί να διαφοροποιηθεί, γιατί καθεμιά έχει τον δικό της πλούτο, τη δική της προίκα, αλλά για την πορεία της στο τραγούδι...

Ν. Μ.: Νομίζω ότι είναι μια τραγουδίστρια που στέκεται καλά μόνη της. Δεν έχει το δισκογραφικό ρεπερτόριο που διαθέτει η αδελφή της, αυτό πρέπει να ψάξει και να βρει. Είναι άνθρωπος που με πολύ ενδελέχεια κάθεται και φροντίζει τα τραγούδια της και τα παρουσιάζει. Νιώθω ότι ασχολούμενη ολοκληρωτικά με το τραγούδι θα βρει το ρεπερτόριο και επομένως και τον δικό της δρόμο. Νομίζω ότι οι αισθήσεις και το ξεκίνημα είναι πάρα πολύ καλό. Δεν λέω ότι ξεκινά τώρα. Έχει κάνει δισκογραφία, είναι γνωστή. Λέω ότι διαθέτει μια πλούσια πηγή η οποία μπορεί να την οδηγήσει σε πολύ καλούς δρόμους.

Κι έχει ένα περίεργο ηχόχρωμα στο βάθος της φωνής της, έτσι το ακούω εγώ τουλάχιστον.

Ν. Μ.: Ναι έχει ένα ξεχωριστό ηχόχρωμα, πολύ ενδιαφέρον ηχόχρωμα και έχω την αίσθηση ότι βγαίνει χαρακτηριστικά στα δυο τραγούδια που ερμηνεύει στον δίσκο.

***

Πάει πέταξε ο χρόνος της εκπομπής... Δεν προλάβαμε να μιλήσουμε πιο αναλυτικά για τις κοπέλες και δεν είπαμε τίποτα για σένα...

Ν. Μ.: Εγώ να επαναλάβω ότι αισθάνομαι πολύ ευτυχής που είναι οι συγκεκριμένες τραγουδίστριες που ερμηνεύουν τα τραγούδια μου.

Και εμείς να προσθέσουμε ότι ήταν μόνο ένα ραδιοφωνικό παιχνίδι και σε καμιά περίπτωση αποτίμηση των σπουδαίων αυτών φωνών που γράφουν τη δική τους ιστορία στο τωρινό λαϊκό τραγούδι. Η κριτική είναι άχρηστη αφού μιλά γλαφυρά το έργο. Η... αποτύπωση στο «Μετρονόμο», προσπάθεια προσέγγισής του.

Ο Μετρονόμος γιορτάζει @Ρουφ: Μιχάλης Τρανουδάκης - Σοφία Μιχαηλίδου, Σάββατο 9 Απριλίου

2011-04-06T09:34:00.001+02:00

Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Μιχάλης Τρανουδάκης – Σοφία Μιχαηλίδoυ

«Μυθολογία του Σαββάτου»

Τον τίτλο «Μυθολογία του Σαββάτου» έχει το πρόγραμμα που θα παρουσιαστεί στο @roof το Σάββατο 9 Απριλίου, ώρα 10.30 μ.μ. Η Σοφία Μιχαηλίδου με τη λυρική, εξαίσια φωνή της και ο πρωτοεμφανιζόμενος Δημήτρης Βουτσάς θα τραγουδήσουν αποσπάσματα από τον ομώνυμο δίσκο του σημαντικού, συνθέτη Μιχάλη Τρανουδάκη, ο οποίος θα συνοδεύσει στο πιάνο. Τα τραγούδια αυτά, σε ποίηση του Γιώργου Χρονά, καθώς και νεότερα τραγούδια του συνθέτη, πλαισιώνονται από μια επιλογή που περιλαμβάνει έργα των Χατζιδάκι και Θεοδωράκη, με σκοπό να αφηγηθούν γεγονότα και καταστάσεις που έπλασαν την προσωπική και συλλογική μας μυθολογία

INFO

@Ρουφ, Χώρος Πολιτισμού

Κωνσταντινουπόλεως 10 & Ανδρονίκου 18, Ρουφ - Γκάζι.

Τηλέφωνα κρατήσεων: 6982-904362, 210-3837191 info@sto-rouf.gr

Έναρξη: 10.30 μ.μ.

Είσοδος: 7 ευρώ και 5 ευρώ το ποτό.

Παρουσίαση του Αλμανάκ 2010 (Ποιείν & Μετρονόμος)

2011-04-04T13:39:00.001+02:00

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

«Ποιείν» στο @Ρουφ

Η Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης, Ποιείν (poiein.gr) παρουσιάζει το ΑΛΜΑΝΑΚ 2010, (εκδόσεις Ποιείν-Μετρονόμος) μια ανθολογία ποιημάτων από το χώρο της ελληνικής και παγκόσμιας ποίησης, κριτικών άρθρων και λογοτεχνικών μελετών, όπως δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα της από τον Ιανουάριο μέχρι το Δεκέμβριο του 2010.

Παρουσιάζουν οι εκδότες του περιοδικού Σωτήρης Παστάκας και Σπύρος Αραβανής

Συμμετέχουν οι ανθολογούμενοι ποιητές, μεταφραστές και κριτικοί λογοτεχνίας.

Στο μουσικό μέρος της βραδιάς, ο τραγουδοποιός Λεωνίδας Μαριδάκης παρουσιάζει τα τραγούδια του από το νέο άλμπουμ του, «Σε βάθος δρόμου» (εκδόσεις Μετρονόμος, με ερμηνευτές τον ίδιο, την Μάρθα Φριντζήλα και την Πέννυ Μπαλτατζή) και μελοποιημένα ποιήματα. Μαζί του επί σκηνής, οι Mare Yiem με τραγούδια από τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, ήχους ελληνικούς, ήχους του κόσμου με μπλουζ και τζαζ αποχρώσεις.

INFO

@Ρουφ, Χώρος Πολιτισμού

Κωνσταντινουπόλεως 10 & Ανδρονίκου 18, Ρουφ - Γκάζι.

Τηλέφωνα κρατήσεων: 6982-904362, 210-3837191 info@sto-rouf.gr

Έναρξη: 9.00 μ.μ.

Τιμή ποτού: 5 ευρώ.

Δέκα χρόνια "Μετρονόμος" - Κυκλοφορεί το νέο τεύχος!

2011-04-02T00:41:00.001+02:00

Μετρονόμος τ.40

Εξώφυλλο: Στέφανος Ρόκος

Περιεχόμενα

Ηλίας Κατσούλης: Aν ο Μετρονόμος ήταν…

Θούριος Ίππος, της Στέλλας Βλαχογιάννη

Μουσικά Σχολεία – Οάσεις δημιουργίας

του Αντώνη Περιβολάκη

«Το Αδιέξοδο που βαπτίστηκε Πρωτοπορία, του Σπύρου Αραβανή

Σοφία Μιχαηλίδη: Αν δεν είχα τις κλασικές μου σπουδές θα είχα εγκαταλείψει το τραγούδι», του Αλέξη Βάκη

Γιώργος Μούτσιος: «Ο Μάνος Χατζιδάκις όπως τον γνώρισα», του Γιώργου Φύσσα

Ο Μάρκος σε καίει, του Θωμά Κοροβίνη

Δημήτρης Ψαριανός – Ο ιδανικός ερμηνευτής του Μεγάλου Ερωτικού, της Τούλας Καρώνη

Θανάσης Γκαϊφύλλιας: «Στη θάλασσα η σαβούρα όσο είναι καιρός, πριν καταλήξουμε όλοι στον πάτο, του Γιάννη Θ. Πετρίδη

Παιδική χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου, του Αντώνη Περιβολάκη

Γιώργος Αλτής: «Μέσα από το μπουζούκι εκφράζω τα συναισθήματά μου», του Τάσου Π. Καραντή

Στέφανος Ρόκος. Πλάθοντας κοσμο-καταφύγια ανάμεσα στον τρόμο και το ρομάντζο, του Ηρακλή Οικονόμου

Γιάννης Παπαϊωάννου: «Πίσω από το τζάμι», του Γιάννη Καλατζή

Σταύρος Αβράμογλου, του Χρόνη Πλατίνου

Ο λαϊκός τραγουδιστής Πέτρος Αυγέρης. Εικόνες μιας άλλης Θεσσαλονίκης

Μπάμπης Τσέρτος - «Στου παραδείσου το βυθό», του Ηλία Βολιότη - Καπετανάκη

Λευτέρης Παπασταύρου. Ο αριστοκράτης του βιολοντσέλου, του Γιώργου Δαρεβέλη

Γιώργος Χατζηνίκος. Όταν η μουσική γίνεται φιλοσοφία, του Κωνσταντίνου Τσικλέα

Χρήστος Σταθακόπουλος. Ζωή σαν κινηματογράφος, του Θανάση Συλιβού

Ιάκωβος Καμπανέλης. Ένας θεατράνθρωπος στο τραγούδι, του Σπύρου Κουρκουνάκη

Απολλώνειος ανδρική Χορωδία Μαγνησίας, του Γιώργου Διαμαντόπουλου

Πίσω απ΄ τα όργανα: Κώστας Στρατηγόπουλος, του Γιώργου Αλτή

Ακροάσεις, της Στέλλας Βλαχογιάννη

Φοίβος Οικονομίδης: "ο ντεσπεράντο"

2011-03-28T13:06:00.000+02:00

ΦOIBOΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Ο ντεσπεράντο

Όσο παράξενο κι αν φαίνεται ένας απελπισμένος, ένας ντεσπεράντο, είνας ένας άνθρωπος γεμάτος ελπίδα δίχως να το ξέρει.

Ο στίχος ενός τραγουδιού ή μια απρόσμενη αγάπη μπορούν να αλλάξουν όλα γύρω του. Αφουγκράζεται και πάλι τον εαυτό του και ανακαλύπτει τις ανεξάντλητες δυνάμεις που κρύβονται μέσα του. Διχασμένος, γεμάτος πίκρες, καημούς, απογοητεύσεις. Και όμως όλα τα άσχημα συναισθήματα αποτελούν κίνητρο ώστε να αναζητήσει το ακατανίκητο ρεύμα της ζωής που θα τον μεταμορφώσει και έχει διάφορες ονομασίες: αγάπη, συμπάθεια, αλληλεγγύη, έρωτας, φιλία, ένας καλύτερος κόσμος.

Ο Μετρονόμος έχει τη χαρά να προσφέρει στους φίλους του τραγουδιού μια εναλλακτική πρόταση. Το νέο cd του Φοίβου Οικονομίδη «Ο ντεσπράντο» που έχει ένα δικό του χρώμα κι έναν παράξενο ρομαντισμό στη μελωδία, το στίχο και την ερμηνεία των τραγουδιών σε πείσμα της δύσκολης και κυνικής εποχής που ζούμε.

Καλή ακρόαση!

-----

Ο Φοίβος Οικονομίδης γεννήθηκε στην Αθήνα, στην περιοχή των Εξαρχείων.

Υπήρξε ελεύθερος τραγουδιστής – τραγουδοποιός στην Αθήνα, στο Παρίσι, στο Άμστερνταμ. Το 1975 συμμετέχοντας στην νεανική «Ομάδα των Έξι» έκαναν την ταινία «Ο αγώνας» που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την ίδια χρονιά από την Κριτική Επιτροπή και το κοινό.

Τα τραγούδια της ταινίας έγραψε ο Φ. Οικονομίδης, όπως το «Πέραμα» που ακούστηκαν την ίδια χρονιά σε συναυλίες και εκδηλώσεις.

Απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών, συνέχισε σπουδές στο εξωτερικό. Σήμερα είναι διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Ασχολήθηκε και συνεχίζει να ασχολείται επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία. Δούλεψε σε μεγάλες αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά ενώ συνεργάστηκε και με τον ξένο Τύπο.
Ταξίδεψε σε πολλές χώρες του κόσμου ως ερευνητής. Έχει εκδώσει αρκετά βιβλία ιστορικής έρευνας αλλά και λογοτεχνίας.
Τα τελευταία χρόνια ξαναγύρισε στην παλιά του αγάπη, το τραγούδι, που αναμφίβολα υπήρξε ένα ιδιαίτερο κομμάτι της ζωής του. Ίσως το πιο αγαπημένο.

Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά ήταν «Ο ωραίος σου εαυτός» (Αυλός, 2005).

Χρήστος Λεοντής - Δημήτρης Λέντζος: "Έρωτας Αρχάγγελος"

2011-03-23T00:21:00.000+02:00

Χρήστος Λεοντής – Δημήτρης Λέντζος

Έρωτας Αρχάγγελος

Καταχνιά, Ανάσταση Ονείρων, Δώδεκα Παρά Πέντε, Αχ! Έρωτα, Καπνισμένο Τσουκάλι, Παραστάσεις, είναι κάποιοι από τους δίσκους-κύκλους τραγουδιών του Χρήστου Λεοντή που έδωσαν το στίγμα τους και γράψανε τις δικές τους ανεξίτηλες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια, Που να χωρέσει τ’ όνειρο, Λούζεται η αγάπη μου, Αχ έρωτα, Αυτά τα κόκκινα σημάδια, Τούτες τις μέρες, Και να αδερφέ μου, Μια φορά κι έναν καιρό, Το στρείδι και το μαργαριτάρι, Ξενιτεμένο μου πουλί, είναι κάποια από τα θαυμάσια διαχρονικά τραγούδια που «χάρισε» ο Λεοντής στους Έλληνες.

Στ. Καζαντζίδης, Μαρινέλα, Ν. Ξυλούρης, Μ. Μητσιάς, Τ. Τσανακλίδου, είναι ορισμένοι από τους τραγουδιστές με τους οποίους συνεργάστηκε. Κ. Βίρβος, Λ. Παπαδόπουλος, Γ. Νεγρεπόντης, Φρ. Γκ. Λόρκα, Γ. Ρίτσος, Π. Νερούντα, είναι ορισμένοι από τους ποιητές και στιχουργούς που μελοποίησε.

Δεκατρία χρόνια μετά την τελευταία δισκογραφική δουλειά του – καθώς συνειδητά αφοσιώθηκε στη μουσική για το θέατρο – ο Χρήστος Λεοντής, επιστρέφει στη δισκογραφία και παρουσιάζει τον καινούργιο κύκλο τραγουδιών του, με τίτλο Έρωτας Αρχάγγελος.

Δεκαπέντε τραγούδια σε στίχους του Δημήτρη Λέντζου και ερμηνευτές τον Δημήτρη Μητροπάνο, το Νίκο Δημητράτο, τον Παντελή Θαλασσινό, τον Δώρου Δημοσθένους, την Μαρία Σουλτάτου και την Ιωάννα Φόρτη.

«Πρόκειται για λαϊκά τραγούδια –μας λέει ο Χρήστος Λεοντής - που διαφέρουν από τα υπόλοιπα επειδή εκτρέπονται λίγο από την τρέχουσα νοοτροπία και κατά πολύ από τη νοοτροπία της τηλεόρασης. Δηλαδή υπάρχουν ζεϊμπέκικα, χασάπικα αλλά και τραγούδια μπαλάντες. Άλλα πάλι που είναι αφηγηματικά, άλλα άκρως ερωτικά ή ρομαντικά που σου δημιουργούν μια συγκίνηση και μια τρυφερότητα. Μεγάλη ποικιλία ρυθμών και καταστάσεων».

Το εξώφυλλο του CD φιλοτεχνείται από τον νέο ταλαντούχο ζωγράφο Στέφανο Ρόκο ενώ στο ένθετο περιλαμβάνονται οι στίχοι των τραγουδιών που κοσμούνται με ειδικά σκίτσα του Ρόκου εμπνευσμένα από αυτούς.

Πάνος Χρυσοστόμου: "Είμαι... blogger και είμαι καλά!"

2011-03-20T00:39:00.001+02:00

Πάνος Χρυσοστόμου

Είμαι… blogger και είμαι καλά!

ISBN 978-960-88528-4-6,
Σελίδες: 236, Σχήμα: 14 x 21

«Ήταν θυμάμαι μια Κυριακή 20 Μαΐου, που “ανέβηκε” αυτό το “ιστολόγιο”.
Έκτοτε λοιπόν μπορώ να υπολογίζω δικαίως το …«πόσων Μαΐων είμαι»!
Είμαι “blogger” λοιπόν!
Παλιά νομίζω ήμουν και «κανονικός» άνθρωπος. Μπορεί να ξαναγίνω πάλι αργότερα.
Δεν το ‘χω σκεφτεί πολύ...
Κι αν έκανα και λάθη, συγχώρησε με…
Θα τα ξανακάνω οπωσδήποτε !»

Το νέο βιβλίο του Πάνου Χρυσοστόμου για τα blogs και το διαδίκτυο,
κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μετρονόμος», με χορηγό επικοινωνίας την ΕΡΤ.

Συνέντευξη του Μανώλη Ρασούλη στο Μετρονόμο - τεύχος 12 (2004)

2011-03-14T02:23:00.003+02:00

Καλά ταξίδια, Μανώλη Ρασούλη.

blog ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ

Μανώλης Ρασούλης

Συνήθης ύποπτος

του Θανάση Συλιβού

Μεσημέρι Σαββάτου συνάντησα το Μανώλη Ρασούλη τυχαία στην Πανεπιστημίου. Είχε έρθει στην Αθήνα, για δύο δίσκους που ετοιμάζει, έναν με τον Γιάννη Γλέζο και έναν με τον Χάρη Παπαδόπουλο. Είχαμε να συναντηθούμε περίπου ένα χρόνο, από τη Θεσσαλονίκη. Όπως πάντα, συνεπής, εδώ και δεκαετίες, στη βασική του ιδέα ότι «η Ελλάδα από φύση και θέση πρέπει να στραφεί προς τον πολιτισμό και όχι καταστροφικά προς τον μιλιταρισμό, ώστε να παίξει ένα πρωτοποριακό ρόλο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι αντί να είναι ουραγός όπως τώρα». Τα είπαμε για λίγο στο «πόδι» και κλείσαμε ραντεβού για τη συνέντευξη που ακολουθεί. Bρεθήκαμε στο υπόγειο του δισκοπωλείου Μusic Corner και η συζήτηση φούντωσε για τα καλά, πριν ακόμα βάλω το κασετοφωνάκι να γράφει:

Θ. Σ.

-----

Μ. Ρασούλης: Έχουμε αρχίσει τη συζήτηση και λέμε ότι σ΄αυτή τη μικρή ανάδελφη χώρα που ζούμε, είναι μεν αγαπημένη, αλλά φύσει και θέσει της λείπει το φιλότιμο. Εγώ που είμαι ένας καλλιτέχνης ο οποίος δεν πλαισιώνεται από σκληρούς μάνατζερ και δεν είναι και ο ίδιος επιχειρηματίας, βλέπω ότι και σαράντα χρόνια σουξέ να κάνεις τσίμα-τσίμα θα είσαι. Απλώς θα επιβιώνεις σαν προλετάριος του πνεύματος.

Θ. Συλιβός: Πέρα από το καλλιτεχνικό μέρος έχεις να παλέψεις και ένα άλλο κομμάτι...

Ακριβώς. Σαν παράδειγμα ο Μάνος ο Λοΐζος, που μαζί ζήσαμε μιαν άλλη εποχή που δεν υπήρχαν αυτοί οι σκληροί μάνατζερ. Τότε βάδιζες σε κινούμενη άμμο, βούλιαζες και δεν το καταλάβαινες. Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο είναι αντιστρέψιμο, βλέπεις όμως ότι οι περισσότεροι, λίγο εώς πολύ, ιδιαίτερα στο χώρο αυτό, γίνονται επιχειρηματίες. Ο Πανταζής αγοράζει ομάδες, ο άλλος σώβρακα και όταν εσύ προσπαθείς να συλλάβεις το αιθέριο, να το αφομοιώσεις και να προτρέψεις για να απεγκλωβίσεις αυτό το μεγαλείο του μέσου πολίτη, στην πέφτουν τα κυκλώματα. Γιατί τα κυκλώματα, οι μηχανισμοί δουλέυουν για τα συμφέροντά τους. Και εκεί που έπρεπε το Υπουργείο Πολιτισμού να διαιτητεύει ανάμεσα στην τρυφερότητα, την ευαισθησία του καλλιτέχνη και στο μηχανιστικό μέρος, παίρνει το μέρος του δυνατού. Εκτός και αν κάνεις μόνο σου σκληρό image maker, όπως κάνουν ορισμένοι ακατονόμαστοι και είναι πια και αυτοί συγκυβερνώντες. Με αυτούς θα πάνε οι πολιτικάντες γιατί οι πολιτικοί μας δεν είναι πολιτικοί, δεν αντιλαμβάνονται στο βάθος τα πράγματα πάνε με τους τρέχοντες. Από το '63 που ήρθα στην Αθήνα, παίζαμε και τραγουδούσαμε καμιά φορά στις μπουάτ στην Πλάκα. Πηγαίναμε με τον Μάνο, ερχόντουσαν διάφοροι και λέγαμε μερικά τραγούδια, έτσι αφιλοκερδώς. Οι μπουάτ ήτανε «κέντρα διερχομένων». Ο καθένας ανέβαινε και έλεγε ένα τραγούδι, ένα ποιήμα, ένα ανέκδοτο...

Xωρίς εμπορικές σκοπιμότητες.

Όχι! Υπήρχε ένας αλτρουϊσμός που δεν μπορείς να τον εξηγήσεις. Υπήρχε ενστικτωδώς αλλά και εξ αντικειμένου γιατί η κοινωνία ήταν παρούσα. Υπήρχε ένας ηλεκτρισμός, ένα όραμα στο ορίζοντα. Πολύ δραματική κατάσταση, αλλά ήμασταν νιάτα. Θέλαμε να συμβάλουμε στον κοινωνικό αγώνα, όχι σε μια μετατροπή - ανατροπή. Σε μια μετουσίωση διαφόρων πραγμάτων ή υποστήριξη κάποιων αξιών που η ίδια η κοινωνία από τις αντιφάσεις της καταργούσε και έτσι μας βρήκε ο αγώνας με πολλές εκφάνσεις. Στο καλλιτεχνιλίκι προσπαθούσαμε να συλλάβουμε τα δρώμενα και να τα μετρατρέψουμε σε καλλιτεχνία. Τότε σπούδαζα σκηνοθεσία κινηματογράφου στη σχολή Σταυράκου και όλα προσπαθούσα να τα δω μέσα από μια κινηματογραφική κάμερα. Ακόμα και τώρα αυτό κάνω. Με βοήθησε πολύ στην εικονοπλασία των στίχων και βέβαια δεν ήταν μόνο αυτή η θητεία μου. Ήταν το ότι έγραψα πολλά πράγματα τότε στις εφημερίδες, ιδιαίτερα της αριστεράς. Έγραφα κάποια σχόλια στα οποία έπρεπε να είμαι τηλεγραφικός.

Δεν είχες στο μυαλό σου να γίνεις στιχουργός;

Όχι, ως τραγουδιστή με θέλανε όλοι. Όταν γύρισα από το Λονδίνο κάναμε πρόβες με το Μαρκόπουλο να τραγουδήσω τον Ήλιο τον πρώτο. Ο Λοΐζος από το '65 με είχε βάλει και τραγουδούσα σε μια ταινία, μετά με πήγε σε μια μπουάτ, τα Ταβάνια, να πιάσω δουλειά, που είχε φύγει ο Πουλόπουλος. Αλλά πάντα μέσα μου ήθελα κάτι βαθύτερο. Στα ποιήματα γράφεις ωραίες εικόνες μέχρι που καταλήγεις στα ερέβη αλλά όταν γράφεις ένα τραγούδι το δοκιμάζεις πρώτα –όχι με την παθητική έννοια– στο στόμα ενός σκουπιδιάρη διότι του ανήκει. Το τραγούδι είναι η τέχνη του απλού καθημερινού ανθρώπου. Ο Τσιτσάνης από την απλότητα και την ουσιαστικότητα του ανθρώπου άντλησε, δεν τα σκαρφίστηκε. Αυτό είναι ένα ρεύμα το οποίο διέπει δύο πόλους: αυτόν που εκπέμπει και αυτόν που δέχεται. Το τραγούδι επειδή είναι εθνικό συμβάν είναι και ένα πατριωτικό καθήκον. Να έχεις την διαύγεια και την ευθύνη να συμπράτεις και να το κατευθύνεις κατά κάποιο τρόπο στις βασικές του αξίες. Να κάνεις και το ρόλο της προβλήτας, να σπας τα κύματα του εγχώριου μάρκετινγκ.

Στην τέχνη της στιχουργίας, τι θέματα σε απασχολούν;

Με κατατρώνε τα θέματα της ανθρωπότητας. Βέβαια ο κόσμος έχει και τις στιγμές τις ανάλαφρες. Μ΄ αρέσουν και οι μπουρμπουλήθρες, αλλά το να κάνω μόνο μπουρμπουλήθρες, την ώρα που γίνεται της Βαγδάτης, θα πρέπει να το δικαιολογήσω. Κάποια άνθρωποι είναι πλασμένοι γι΄ αυτό. Να, ο Φοίβος που είναι μπορμπουληθροποιός, βάζει την πρέσα και βγάζει. Εμείς υποτίθεται ότι περάσαμε κάποια πράγματα... Δεν μπορώ να φτύσω τον εαυτό μου που αγωνίστηκα να καταλάβω γιατί αγωνιζόμουνα. Όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα μέσα στην κοινωνία πρέπει να τα παίρνουμε υπ' όψη μας και να τα θεματογραφούμε. Ενώ η τρέχουσα κατάσταση είναι ελεύθερη, η αγορά δεν είναι ελεύθερη, δεν είναι ελεύθερη η θεματογραφία. Σου λέει: έλα μωρέ να μην το γράψεις αυτό το τραγούδι. «Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί» και ο κύριος Μάτσας να λέει αλλάξτε το, να το κάνουμε ένα ερωτικό τραγούδι. Το έλεγαν με όμορφο τρόπο αλλά τώρα το έχουν επιβάλει, με τη δικαιολογία «δεν τα αγοράζουν τ' άλλα». Έχουν δημιουργήσει στον κόσμο, την απάθεια, την λοβοτομή, να μην σκέφτεται με το κριτήριό του σε ετοιμότητα, για να συνδυάζει τα ατομικά του με το τι συμβαίνει γύρω του. Δεν μπορείς να ζεις σαν τον χαύτα. Να γίνεται της Βαγδάτης, να κλιμακώνεται ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος και εσύ να είσαι με το κοτεράκι σου και να λες τι ωραία που είναι όλα. Εντάξει, να το βλέπεις και αυτό, αλλά όταν χαλαρώνεις είναι για να σκεφτείς και να αποκτήσεις μια γνώση, γιατί ζεις. Τα προπαγανδίζουν όλα, ότι η ζωή είναι μέσα σε μια πισίνα... Έτσι έχουν κάνει και το τραγούδι.

Δισκογραφικά έχεις περάσει από όλες σχεδόν τις εταιρείες.

Το κύκλωμα θέλει να σε στίψει και να σε πετάξει στον κάδο εν ριπή οφθαλμού. Αυτό το είδα πολύ καθαρά, εν ονόματι του εμπορικού περιγράμματος του τραγουδιστή. Από ένστικτο ήθελα να κινούμαι σε όλες τις εταιρείες για να διαλέγω τραγουδιστές. Αυτό το πράγμα οι εταιρείες δεν το είδαν θετικό και όλες θεωρήσαν ότι αφού δεν ήμουν αποκλειστικός στην κάθε μια, να με κυνηγήσουν. Με είχανε σαν θαλαμηπόλο, αλλά εγώ με τα βιβλία μου, τα άρθρα και τις παρεμβάσεις δίνω ένα ιδεολογικό και ηθικό στίγμα. Από ΄κει και πέρα, ο καθένας το μισοκαταλαβαίνει, δηλαδή ότι εδώ είμαστε. Βέβαια δεν λείπει η λασπολογία από τα χοντρά κυκλώματα, ότι είμαστε παράξενοι, ότι είμαστε «εκτός».

Είναι συνηθισμένο σήμερα να θεωρήσε περιθώριο και παράξενος, όταν λες τα πράγματα με το όνομά τους...

Βγαίνω και σου δίνω συνέντευξη, βγαίνω στους σταθμούς, έχω γράψει σε όλες τις εφημερίδες της Ελλάδας και συνεχώς μου λένε είσαι στο περιθώριο. Δεν το καταλαβαίνω. Επειδή δεν γλείφω τις κάλτσες του καθενός; Δεν έχω κανένα πνεύμα αντιλογίας απέναντι στους πολιτικούς, απέναντι στον Κόκκαλη, αλλά πρέπει να υπερασπιστώ τη φύση και την θέση της τέχνης. Αν η τέχνη είναι απειλητική από την φύση της, να πάνε να βρούνε το Θεό να του διαμαρτυρηθούνε. Η τέχνη δεν μπορεί να είναι κωλοσφούγγι των πολιτικών. Δεν θέλουν να συνεργαστούμε και να συζητήσουμε. Θέλουνε εξ΄ αρχής να επιβάλουνε κάποιους όρους, κάποια πλαίσια, τα οποία δεν οδηγούν την κοινωνία. Επειδή θέλει ο άλλος τον καλλιτέχνη να τον κάνει σκυλάκι του Παυλόφ; Αυτά που σου λέω τώρα εμπεριέχουν την κοινή λογική και δεν λέω ψυχεδέλειες. Έχω κάνει μια ολόκληρη ανάλυση για το που πάσχει το ελληνικό τραγούδι και σαν ψυχολογική αξία και σαν αισθητική και η πρότασή μου είναι ότι τα δημοσιεύω κατά καιρούς σε κάποια έντυπα. Ποιός τα λαμβάνει υπ' όψη; Διότι εδώ η παραοικονομία είναι πάνω από την οικονομία, ο λαϊκισμός πάνω από τη λαϊκότητα, ο πολιτικαντισμός πάνω από την πολιτική και δεν έχουμε βρει σοβαρούς ανθρώπους μέσα στους ιθύνοντες να συζητήσουν και να καταλήξουν κάπου. Αυτά είναι πράγματα τα οποία δείχνουν ότι μια χώρα είναι στον αέρα. Εγώ ως δραματουργός πρέπει να τα αντιλαμβάνομαι αυτά, να τα καταγράφω με έναν τρόπο ώστε να είναι επεξεργασμένα και να πηγαίνουν στην ψυχή του κόσμου, να τον απελευθερώνουν. Δεν θέλω να δίνω γροθιές στο στομάχι. Θέλω να καταργώ τις αγκυλώσεις και να δημιουργώ την προϋπόθεση οι άνθρωποι να συσκέπτονται και να σκέπτονται, να εμβαθύνουν και να κατακτούν ένα γραμμάριο γνώσης από ΄κει και πέρα.

Να ξεφεύγουν από τον συρφετό.

Πολλές φορές ο λαός γίνεται συρφετός, γίνεται όχλος, μάζα, ορισμένες φορές ...μπάζα. Αυτά τα βλέπω και στον εαυτό μου. Δεν είμαι εγώ ο κάλλιστος και οι άλλοι είναι οι χείριστοι. Είμαστε μια αλληλοεξάρτηση, μια αλληλουχία. Και εγώ γι΄ αυτούς γράφω. Αν είναι να τα γράφω για τον εαυτό μου και για τον κάθε κριτικό, δεν θα έγραφα τουλάχιστον τραγούδι. Αλλά σου λέω ότι αυτά είναι μέρος της έρευνάς μου ως προς εμένα και ως προς τι συμβαίνει στον ορθολογισμό.

Τι σου προσφέρει το να γράφεις στίχους;

Καλυτερεύω τον εαυτό μου με το να κάνω αυτή τη δουλειά. Αλλιώς γίνεσαι εγωκεντρικός και αρχίζεις να ξεκινάς από το πολύ «εγώ σου» και να καταλήγεις στο «εγώ σου». Αυτός είναι και ο νόμος της ζούγκλας και το αποδέχεται και ο Υπουργός Πολιτισμού που είναι και συνταγματολόγος. Καταργώντας το σύνταγμα, κάνει δραστηριότητες επιλεκτικά. Σου λέει θα δίνω τα πακέτα εκεί που θα με βοηθήσουνε να γίνω πρωθυπουργός. Αυτά τα πράγματα είναι εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος διότι δεν έχεις το ιδεώδες για να προτρέπεις τους πολίτες, κάνεις ο ίδιος μαλαγανιές και φαίνεσαι. Γιατί δεν μπορεί εγώ, που μου παίρνεις συνέντευξη, με ξέρεις εδώ και δεκαπέντε χρόνια και με ρωτάς να σου πω τη γνώμη μου για το τραγούδι, όταν πήγα στο γραφείο του υπουργού και του λέω «η Μερκούρη χωρίς να της το ζητήσω πριν 17 χρόνια μου έδωσε 10 συναυλίες μπορείς να δώσεις κι εσύ 10», να μου λέει «ποιος είστε εσείς και τι κάνετε;». Όχι ότι δεν με ήξερε. Αλλά εκείνη τη στιγμή μ΄αυτά που είπε με πολέμησε στα ίσα, με κατέστρεψε. Δεν είχε και το δικαίωμα. Γιατί το σύνταγμα λέει ότι είμαστε ...σχεδόν ίσοι. Εγώ δεν του έκανα τίποτα. Ζήτησα ραντεβού, πήγα στο γραφείο του, του είπα αυτά. Δηλαδή όταν τραγουδάει όλη η Ελλάδα «βρε δεν είναι εδώ το Σούλι, εδώ είναι του Ρασούλη» και αυτός δεν με ξέρει, ή σε ζει σε άλλο πλανήτη ή δεν ξέρω... Δηλαδή με ήξερε η Μερκούρη και ο Βενιζέλος που ζούμε στην ίδια πόλη, τη Θεσσαλονίκη, δεν με ήξερε; Θέλω να πω ότι είναι σκάνδαλο αυτό το πράγμα. Με αυτούς τους ανθρώπους δεν πρόκειται να προχωρήσει η Ελλάδα. Οι νοοτροπίες αυτές πρέπει να εγκλωβιστούνε και να υποσταλούνε διότι για την Ελλάδα δεν είναι ωραία εικόνα αυτή.

Όταν γράψατε με τον Πέτρο Βαγιόπουλο το «Αχ Ελλάδα σ΄αγαπώ»...

Εντάξει το «Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ» το είπαμε, λάβαμε όμως και τα μέτρα μας στο τραγιούδι ότι «η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά». Γράψαμε και ένα άλλο «κάποιοι θένε την Ελλάδα σαν χιονοστιβάδα»... Σχολιάζουμε, δημιουργούμε ετοιμότητα. Aυτά τα λέμε γιατί βασανιζόμαστε με τις σκέψεις πάνω στις μεγάλες αξίες. Τι είναι ο Χριστός; Αναλήφθηκε. Γιατί αναλήφθηκε και δεν μπορώ να αναληφθώ εγώ. Και ας έρθει ένας επιστήμονας να μας πει τι είναι ανάληψη. Και δεν λέω, ποιητική αδεία μπορεί να αναληφθώ μπορεί να γίνω τζουράσικ παρκ. Στη υπερφύση γίνονται πολλά...

Η θρησκεία λέει θα πεθάνεις αλλά θα αναστηθείς.

Η θρησκεία έχει κάνει έναν ιδεολογικό συμβιβασμό, δηλαδή θα πεθάνεις αλλά θα αναστηθείς και ο κοσμάκης γουστάρει. Λέμε: Θεός. Βάζουμε μια λέξη και οριοθετούμε εννοιολογικά κάτι. Εννοούμε τον εαυτό του και κάτι που δεν είναι αυτός. Έχουμε συμφωνήσει ότι ο Θεός είναι τα πάντα. Δηλαδή η λέξη Θεός είναι εξ αρχής συμβατική και τραγελαφική. Και βγαίνει η κυρία Λουκά να υπερασπιστεί τον αληθινό Θεό. Δεν μπορεί δηλαδή ο θεός να υπερασπιστεί τον εαυτό του και θα βγει η κυρία Λουκά να το κάνει. Τώρα σου περιγράφω μια ύλη τεράστια γύρω από την οποιά αντλεί ο δραματουργός. Ό,τι τυχαίνει το ερμηνεύεις και συγροτείς ένα παζλ.

Ποια είναι η σχέση σου με τα λεφτά;

Είμαι γιος εμπόρου. Αγαπώ την αγορά διότι πέρασα τα καλυτερά μου χρόνια στην καρδιά της αγοράς του Ηρακλείου, στο μαγαζί του πατέρα μου. Οι πρώτες μου εμπειρίες είναι να πηγαίνω στις τράπεζες και να πληρώνω τα γραμμάτια. Πιτσιρικάς, να μπαίνω στη σειρά και να βλέπω τον κώλο του μπροστινού μου, να με διώχνουν οι μεγάλοι και τα χέρια μου συνέχεια μέσα στις τσέπες για τα λεφτά, να υδρώνουν. Από τότε δεν θέλω να έχω μέσα στις τσέπες μου λεφτά. Τέλος πάντων είναι μια αντίδραση. Αν είχα στο μυαλό μου να πλουτίσω θα το είχα κάνει. Θα είχα αποκτήσει και πλάτες, θα έλεγα τι ωραίος που είσαι ρε Πανταγιά... Αλλά υπερασπίζομαι κάποιες αξίες πανανθρώπινες, δηλαδή κινδυνεύει όλη η ανθρωπότητα και ΄μεις πάμε να βρούμε μια άκρη, να δούμε τι θα κάνουμε στην παγκοσμιότητα, με αυτή την έννοια και αυτή την ευαισθησία. Πολλές φόρες κάποιοι ενστικτωδώς κάτι καταλαβαίνουν.

Δεν βλέπεις φως στον ορίζοντα;

Δεν λέω ότι σώνει και καλά υπάρχει το απόλυτο σκοτάδι, αλλά αυτοί που ελέγχουν τα διόδια είναι θλιβεροί. Πρέπει ο Υπουργός Πολιτισμού να καταλάβει ότι εδώ έχουμε κάνει σοβαρή δουλειά και όσοι δεν το παραδέχονται είναι εκ του πονηρού και συνεργάτες μιας σκοτεινής κατάστασης εις βάρος της χώρας και αυτό θα φανεί με βιαιότητα κάποια στιγμή. Θα ΄ρθεί ένας Κουφοντίνας και θα τους καθαρίζει μαζικά. Και μετά θα κλαίνε και θα λένε ο δολοφόνος. Όχι, είναι μια ανταπόκριση σ' αυτά που κάνατε. Ο Κουφοντίνας δηλαδή τι ήτανε; Μέσα σ΄ αυτό το χάος, την ανηθικότητα και την αδικία, έγινε μια αντίδραση. Δεν το δικαιολογώ, εγώ δεν θα το έκανα. Βέβαια στην τελική ανάλυση άμα υπάρχει βία θα χρησιμοποιήσεις βία, αλλά τώρα υπάρχει αυτό το ύπουλο πράγμα των αντανακλάσεων στους καθρέφτες, στις αυταπάτες και στις τηλεοράσεις. Εκεί είναι η Αλβανία η δικία μου. Σ΄αυτή την Αλβανία πολεμώ, των παραισθήσεων, των ψευδαισθήσεων, της αληθοφάνειας, της σοβαροφάνειας και εκεί παρεμβαίνω.

Παρεμβαίνεις με το τραγούδι;

Το τραγούδι αποτυπώνει την ψυχή, εκφράζει, γίνεται πραγματικότητα, ψυχική διάσταση του Έλληνα και εμείς δουλεύουμε στην καρδιά της καρδιάς. Άμα καταργείς εμάς, καταργείς ταυτόχρονα την εθνική οντότητα. Και έρχονται τώρα και μου λένε ότι εγώ είμαι ο επικίνδυνος. Ρε μαλάκες αφού όλοι εσείς οι επίσημοι καταργείτε τους κανόνες του παιχνιδιού εγώ είμαι ο συνήθης ύποπτος; Τι να κάνω; Αφού έτσι με μάθαν στο σχολείο. Προσκύνα ρε. Όχι, έλεγε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, δεν προσκυνώ. Παλέψαμε ενάντια στην χούντα για να προσκυνάμε τον κάθε μαλάκα; Βλέπεις τίποτα εκτός κοινής λογικής σε αυτά που λέω; Δεν απολογούμαι, ούτε θέλω να εντυπωσιάσω. Λέω κάποια πράγματα που έχουν μια ισχύ, ένα αντίκτυπο μέσα στο κοινωνικό πεπραγμένο.

Γιώργος Σταυρακάκης: "Επέκεινα των Ασμάτων"

2011-03-13T00:41:00.001+02:00

Γιώργος Σταυρακάκης

Επέκεινα των Ασμάτων

ISBN 978-960-88528-5-3

Σελίδες: 172, Σχήμα: 12 x 20

Ο τραγουδοποιός και ποιητής Γιώργος Σταυρακάκης αγκυροβολημένος χρόνια στο μπουγάζι του Νότου, μυθολογεί υπό την επήρεια του ζεστού του οίστρου αντιπαραβάλλοντας στον κατακερματισμό της καθημερινότητας και του χρόνου, την ποίηση της προσωπικής επαφής.

Η ποίηση του Γιώργου Σταυρακάκη είναι ποίηση ενός observateur. Η ιδιαίτερη σχέση του με τη γλώσσα, το υλικό με το οποίο η βίωση της εμπειρίας μπορεί να γίνει τέχνη, φέρνει σε απόλυτη ταύτιση το σώμα και την ψυχή των λέξεων.

Τι συμβαίνει όμως όταν ο ποιητής περιορίζει την επαφή του με την πραγματικότητα, και εμένει στην ανάλυση της -έστω και περιορισμένης- επαφής αυτής; Τότε η ευαισθησία πλαταίνει και βαθαίνει, μας λέει ο Φερνάντο Πεσόα.

Ο Γιώργος Σταυρακάκης το γνωρίζει αυτό; Γνωρίζει ότι μέσα μας είναι όλα, αρκεί να τα αναζητήσουμε; Ως ποιητής πάντως έχει κτίσει μια φωλιά (al mio nido), εικόνα την εικόνα, σκέψη τη σκέψη, και γνωρίζει πως το λιμάνι ζηλεύει (le porto gelosa). Διότι η φωλιά περιέχει επίσης το καθρέφτισμα ηλιοβασιλεμάτων, τα οποία -αν μη τι άλλο- γεννούν την αίσθηση της ελευθερίας. Αυτό το «κολπάκι» λοιπόν το ξέρει, όπως γνωρίζει και τον τρόπο να το ενεργοποιεί:

«...κι ένας ουρανός καθρέπτης / να ξεπλένει τα πρόσωπα... - ...ένας έφηβος θάνατος / καθρεπτίζεται στο βλέμμα...».

Η δημιουργία του Γιώργου Σταυρακάκη μοιάζει να συνίσταται κατά κύριο λόγο στην εκπαίδευση των άλλων, να αισθάνονται όλο και περισσότερο για δικό τους λογαριασμό. Και να αισθάνονται όλο και λιγότερο ως προσωπεία κοινωνικών ρόλων. Άλλωστε το ποίημα νοείται και ως αποκρυστάλλωμα μιας φευγαλέας ματιάς στον καθρέπτη. Καθότι στην «συνάντηση» με τον καθρέπτη, συνυπάρχει το «εμείς» και «οι εαυτοί του - εμείς». Και στη βάση αυτής της συνάντησης, αναζητείται, η αλήθεια, η εξιλέωση και η λύτρωση.

Ανάμεσα στον στίχο του τραγουδιού και στον στίχο της ποίησής του, όσον αφορά στο πνεύμα, δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή. Και τις δύο φόρμες τις χειρίζεται με την βαθιά αίσθηση του καθήκοντος που διέπει έναν καθαρόαιμο δημιουργό.

Στους στίχους του: «Ένα όμορφο ψέμα / η αλήθεια ζητάει / και χιλιάδες αλήθειες / το ψέμα σκορπάει», οριοθετείται και ο κόσμος της Τέχνης. Ένας κόσμος που δεν ορέγεται την πνευματική σήψη, την μόλυνση και την χυδαιότητα. Ένας κόσμος που «οι υπήκοοί» του βγαίνουν στον δρόμο, Δονκιχωτικά, με πολλά όνειρα στα ορθάνοιχτα μάτια τους, με βήμα σταθερό, χωρίς να σκοντάφτουν, απαντούν σωστά, υπάρχουν.

Στέλλα Βλαχογιάννη: "Με λένε Θάνατο"

2011-03-09T19:15:00.001+02:00

Στέλλα Βλαχογιάννη

Με λένε Θάνατο

ISBN 978-960-88528-9-1

Σελίδες: 48, Σχήμα: 12x20

Η γνωστή δημοσιογράφος, ραδιοφωνική παραγωγός και ποιήτρια, Στέλλα Βλαχογιάννη, εφτά χρόνια μετά τη «Θλίψη του σώματος» (Μικρή Άρκτος, 2003) εκδίδει τη δεύτερη ποιητική της συλλογή, «Με λένε Θάνατο», από τις εκδόσεις Μετρονόμος. Γραφή εύθραυστη, βυθισμένη στις μνήμες των παιδικών χρόνων αλλά και των ενήλικων εποχών, λόγια νοτισμένα με συναίσθημα και σκέψη συνθέτουν ένα ιδιόμορφο ποιητικό σύμπαν στο οποίο τα όνειρα εμπλέκονται με τις σκληρές αλήθειες δημιουργώντας μια υπέρ-ρεαλιστική ατμόσφαιρα. Η Ιωάννα η Μοναχική, του πρώτου βιβλίου, επανέρχεται με τις σκέψεις της, οι Ύμνοι της Μεγάλης Εβδομάδας ακούγονται μέσω προσωπικών προσευχών, ο Παράδεισος εμφανίζει νέες διαστάσεις («Ένας μεγάλος κήπος που παίξαμε και χάσαμε νωρίς νωρίς οπότε γιατί τόση αγωνία για την Αγάπη»;) και ο Θάνατος αποκτά σώμα.

Ένα βιβλίο που επαναφέρει στην ποίηση τη χαμένη της ευαισθησία, την τόλμη στην αποκάλυψη του εαυτού της, την έκθεση:

«Τις λέξεις μου τις έχω πληρώσει πανάκριβα: χρόνια πορφυρά από το αίμα και συναντήσεις λευκές από τον απέραντο φόβο μιας βαθύτερης γνωριμίας. Μου πρότειναν δουλειά: σ’ ένα ακίνητο ποτάμι, να μετρώ τα πρόσωπα που καθρεφτίζονται ολημερίς σαν σε φιλμ το οποίο δεν θα εμφανιστεί ποτέ.

Αρνήθηκα.

Έχω δουλειά –είπα.

Εκτίθεμαι.»

(«Ο Παράδεισος»)

Η Στέλλα Βλαχογιάννη γεννήθηκε στην Τρίπολη το 1957 και μεγάλωσε στο Μαρούσι και στο Ναύπλιο. Έχει εργαστεί σε πολλά περιοδικά (ΕΠΙΚΑΙΡΑ, ΔΙΦΩΝΟ, ΒΗΜΑgazino, hridanos.gr, ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ κ.ά) ως συντάκτης και αρχισυντάκτης υπογράφοντας δεκάδες άρθρα, συνεντεύξεις και κριτικές για το ελληνικό τραγούδι. Από το 2002, παρουσιάζει τα μεσάνυχτα κάθε Τετάρτης την ωριαία εκπομπή λόγου, «Ιατρείον Ασμάτων», στο Δεύτερο Πρόγραμμα, 103,7. Έχει συγγράψει τα βιβλία «Η θλίψη του σώματος» (Μικρή Άρκτος, 2003), «Ιατρείον Ασμάτων-αποσπάσματα ραδιοφωνικού λόγου» (Μικρή Άρκτος 2005») καθώς και το θεατρικό έργο «Μην παίζεις με τα χώματα» που ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία, την άνοιξη του 2010 στο θέατρο «ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ» (και παρουσιάζεται και τη νέα σεζόν).

Δημήτρης Λέντζος: "Η μεγάλη διαδήλωση του Ενός"

2011-03-08T09:13:00.001+02:00

Δημήτρης Λέντζος

Η μεγάλη διαδήλωση του Ενός

Οκτώ διηγήματα και ένα παραμύθι

ISBN 978-960-88528-3-9

Σελίδες: 156, Σχήμα: 14 x 21

Ο Δημήτρης Λέντζος με το βιβλίο του "Η μεγάλη διαδήλωση του Ενός (Οκτώ διηγήματα και ένα παραμύθι)" εμφανίζεται για πρώτη φορά στη πεζογραφία.

Ποιητής και στιχουργός χρόνια ο ίδιος, καταπιάνεται με οκτώ ανθρώπινες ιστορίες («Η μεγάλη διαδήλωση του Ενός», «Ο Αυτιάς», «Η Φιλική εταιρεία», «Ο Τέταρτος», «Σεξουαλική παρενόχληση», «Οι Βάκχες», «Μηδέν εις το πηλήκιον», «Το κάψιμο του Ιούδα») και ένα παραμύθι («Το μερμηγκάκι και η πυγολαμπίδα»).

Η γραφή του είναι άμεση, σκληρή και τρυφερή μαζί, με λέξεις που βρίσκεις δίπλα σου το ίδιο πολυτελείς και το ίδιο πεταμένες. Σ΄ αυτό το έργο ο Δημήτρης Λέντζος μας αιφνιδιάζει. Οκτώ ιστορίες με δυνατό σκελετό και όλες με αρχή, μέση και τέλος, και σίγουρα την καθαρτήρια τρίτων πράξη, τόσο τραγική και τόσο ωραία. Ο λόγος του δημιουργεί ένα μεγάλο εικονοστάσιο που τρέχει σαν ποτάμι πότε προς τη θάλασσα και πότε εντός του, προς την πηγή του.

Και στο τέλος έρχεται λυτρωτικά το παραμύθι με τον υπέροχο λυρισμό, - που διακατέχει άλλωστε όλο το βιβλίο- να χαϊδέψει απαλά την αγριεμένη μας ψυχή με το υστερόγραφο:

«Αξίζει για τον Έρωτα

κανένας να χαθεί

με τα φτερά του

μες τη φωτιά του

μια νύχτα να καεί».